Fizyka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
 Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Fizyka > Wielkie wykłady - Boska cząstka 
  Indeks
Wielkie wykłady
Dramatis personae
Niewidoczna piłka
nożna

Pierwszy fizyk cząstek
Interludium A:
Opowieść o dwóch
miastach

Poszukiwania atomu:
mechanicy

Galileusz, Zsa Zsa
Gabor i ja

Kule i pochylnie
Piórko i grosik
Prawda o wieży
Atomy Galileusza
Akceleratory
i teleskopy

Carl Sagan XVII wieku
Człowiek bez nosa
Mistyk wyjaśnia
Papież do Galileusza:
spadaj

Słoneczna gąbka
Zarządca mennicy
Siła niech będzie
z nami

Ulubione F  Isaaca
Co nas pcha do góry
Tajemnica dwóch mas
Człowiek z dwoma
umlautami

Wielki twórca syntez
Kłopot z grawitacją
Isaac i jego atomy
Dziwne rzeczy
Dalmatyński prorok
Dalsze poszukiwania
atomu: chemicy
i elektrycy

Nagi atom
Interludium B:
Tańczący mistrzowie
wiedzy tajemnej

Akceleratory: one
rozkwaszają atomy,
nieprawdaż?

Interludium C:
Jak w ciągu weekendu
złamaliśmy parzystość
i odkryliśmy Boga

A–tom!
I wreszcie boska
cząstka

Mikroprzestrzeń,
makroprzestrzeń
i czas przed
początkiem czasu

  Źródło
Leon Lederman,
Dick Teresi

BOSKA CZĄSTKA
Jeśli Wszechświat jest odpowiedzią, jak brzmi pytanie?

Przełożyła Elżbieta
Kołodziej-Józefowicz


  Ulubione F Isaaca
 
Ulubione F Isaaca
 
K
olejne odkrycie o  wielkim znaczeniu, którego dokonał Isaac N., związane było z  pewną konkretną siłą. Chodzi o  grawitację, którą on znalazł w  przyrodzie. Pamiętajmy, że F z  drugiego prawa Newtona oznacza po prostu jakąkolwiek siłę. Wybierając siłę, którą chcemy wstawić do równania, trzeba ją na wstępie określić ilościowo, by równanie miało sens. To oznacza – Boże dopomóż – kolejne równanie.
       Newton sformułował wyrażenie prawdziwe dla F  (grawitacji) – to jest dla tych przypadków, kiedy w  grę wchodzi siła grawitacji – zwane prawem powszechnego ciążenia. Mówi ono o  tym, że wszystkie ciała wywierają na siebie nawzajem oddziaływanie grawitacyjne. Siła tego oddziaływania zależy od odległości dzielącej ciała i  od ich masy. Od masy? Chwileczkę! Tu właśnie przejawia się słabość, jaką Newton miał dla koncepcji atomowej budowy materii. Według niego, siła grawitacji działa na wszystkie atomy ciała, a  nie tylko na te, które znajdują się w  pobliżu jego powierzchni. Ziemia przyciąga jabłko jako całość – każdy atom Ziemi przyciąga każdy atom jabłka. Podobnie i  jabłko przyciąga Ziemię. Mamy tu do czynienia z  przerażającą symetrią, bo w  takim razie Ziemia musi przysunąć się nieskończenie mały kawałek na spotkanie spadającego jabłka. Powszechność tego prawa polega na tym, że siła grawitacji działa wszędzie. Jest to siła, z  jaką Ziemia przyciąga Księżyc, z  jaką Słońce przyciąga Marsa, z  jaką Słońce przyciąga Proximę Centauri – swojego najbliższego gwiezdnego sąsiada, odległego o 40 000 000 000 000 kilometrów. Krótko mówiąc, prawo to odnosi się do wszystkich ciał. Wszędzie. Oddziaływanie to sięga w  przestrzeń i  maleje wraz ze wzrostem odległości dzielącej dwa ciała. Uczniowie dowiadują się w  szkołach, że jest to prawo odwrotnych kwadratów, co oznacza, że siła jest odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości. Gdy odległość dzieląca dwa ciała zwiększa się dwukrotnie, siła zmniejsza się czterokrotnie. Gdy odległość wzrośnie trzykrotnie, siła zmaleje do 1/9 pierwotnej wielkości, i  tak dalej.
góra strony
poprzedni fragment następny fragment
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach