Astronomia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Astronomia > Badania kosmiczne  
  Tematy
- Historia astronomii
- Narzędzia i metody astronomii
- Astronomia sferyczna i praktyczna
- Badania kosmiczne
- Wprowadzenie
- Badania Ziemi
- Sondowanie Układu Słonecznego
- Układ Słoneczny
- Słońce
- Galaktyki
- Kosmologia
- Gwiazdozbiory całego roku
- Eseje

  Szukacz




Badania Ziemi
 
 [ 1 ]   [ 2 ]   [ 3 ]   [ 4 ]   [ 5 ]   [ 6 ]   [ 7 ]

  >>>
Satelita ERS 1 został umieszczony na orbicie okołoziemskiej (przebiegającej 780 km nad powierzchnią naszej planety) w lipcu 1991 r. przez Europejską Agencję Kosmiczną. Fot. ESA.

Dzięki sztucznym satelitom przestrzeń okołoziemska pełni ponadto rolę unikatowego laboratorium badawczego. W największym stopniu wykorzystuje to fizyka kosmiczna, której jedno z głównych zadań polega na poznaniu podstawowych zjawisk fizycznych w otaczającej Ziemię przestrzeni. Ponieważ przestrzeń ta jest wypełniona bardzo rozrzedzonym gazem, którego cząstki są na ogół obdarzone ładunkiem elektrycznym (tzw. plazma), fizyka kosmiczna jest w znacznym stopniu fizyką plazmy, poddanej działaniu zmiennych w czasie i przestrzeni pól elektrycznych oraz magnetycznych. Specyfiką plazmy kosmicznej, w odróżnieniu od typowej sytuacji laboratoryjnej, jest brak ścianek "naczynia", niszczących samoistne procesy plazmowe, oraz olbrzymie rozmiary, a zatem stosunkowo długie skale czasowe obserwowanych procesów. Dzięki temu w laboratorium kosmicznym można względnie łatwo badać takie zjawiska, których w warunkach ziemskich nie da się urzeczywistnić ze względu na krótkotrwałość eksperymentu i ograniczoność przestrzeni.

Dobrym przykładem tego typu działań mogą być doświadczalne badania emisji radiowej jonosfery Ziemi, wzbudzanej czynnikami zewnętrznymi, zrealizowane przez polskich naukowców i techników w serii eksperymentów m.in. na satelitach: Interkosmos 19 - Jonosond (1979), Interkosmos 24 - Aktywny (1989), Interkosmos 25 - Apex (1991) i Koronas (1994). Przy okazji warto wspomnieć, że pierwszy polski eksperyment satelitarny został przeprowadzony w 1973 r. na satelicie Interkosmos 9 - Kopernik 500 i był poświęcony m.in. badaniom rezonansów plazmowych oraz niejednorodności lokalnej koncentracji elektronów w jonosferze.

Innymi obszarami intensywnego wykorzystania laboratoriów kosmicznych są: inżynieria materiałowa oraz biologia i medycyna kosmiczna. Prace w tych dziedzinach prowadzone są niemal od samego początku działalności człowieka w przestrzeni pozaziemskiej, gdyż należały zwykle do głównych punktów programów pierwszych okołoziemskich lotów załogowych. Podróże człowieka w Kosmos rozpoczęły się już 3,5 roku po wystrzeleniu pierwszego sztucznego satelity. Najpierw okrążeniem Ziemi 12 kwietnia 1961 r. przez radziecki statek kosmiczny Wostok 1 z Jurijem A. Gagarinem (1934-1968) na pokładzie (w ciągu 108 minut wykonał jedno okrążenie Ziemi po orbicie, której minimalna i maksymalna odległość od powierzchni wynosiły, odpowiednio, 181 i 327 km), a potem lotem po torze balistycznym 5 maja 1961 r. amerykańskiego statku kosmicznego Mercury 3 (Freedom 7) z Alanem B. Shepardem (ur. 1923) na pokładzie (statek wzniósł się na wysokość 187 km i po ponad 15 minutach wodował na Oceanie Atlantyckim w odległości 489 km od miejsca startu).

 [ 1 ]   [ 2 ]   [ 3 ]   [ 4 ]   [ 5 ]   [ 6 ]   [ 7 ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach