Astronomia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Astronomia > Badania kosmiczne  
  Tematy
- Historia astronomii
- Narzędzia i metody astronomii
- Astronomia sferyczna i praktyczna
- Badania kosmiczne
- Wprowadzenie
- Badania Ziemi
- Sondowanie Układu Słonecznego
- Układ Słoneczny
- Słońce
- Galaktyki
- Kosmologia
- Gwiazdozbiory całego roku
- Eseje

  Szukacz




Badania Ziemi
 
 [ 1 ]   [ 2 ]   [ 3 ]   [ 4 ]   [ 5 ]   [ 6 ]   [ 7 ]

  >>>
Alan Shepard przy kapsule Freedom 7 podczas przygotowań do startu 5 maja 1961 r. Fot. NASA.

Pierwsze programy lotów kosmicznych człowieka - Wostok (6 lotów okołoziemskich w okresie 12 kwietnia 1961-19 czerwca 1963, w których wzięło udział 6 kosmonautów, a wśród nich jedna kobieta) oraz Mercury (2 loty balistyczne i 4 okołoziemskie w okresie 5 maja 1961-17 maja 1963, w których uczestniczyło 6 astronautów) - miały na celu przede wszystkim sprawdzenie możliwości technicznych i wytrzymałości organizmu ludzkiego w tego rodzaju przedsięwzięciach. Cele badawcze zaczęły pojawiać się dopiero w następnych programach wypraw załogowych: w radzieckim programie Woschod (2 loty w latach 1964 i 1965, w których wzięło udział 5 kosmonautów) i w amerykańskim programie Gemini (10 lotów 20 astronautów w okresie od maja 1965 do listopada 1966). Program Gemini był przede wszystkim traktowany jako przygotowanie programu księżycowego Apollo, o którym będzie mowa w części Sondowanie Układu Słonecznego.

W ZSRR nie zdołano doprowadzić do wysłania człowieka na Księżyc i wobec tego skoncentrowano się na budowie stacji orbitalnych, w których ludzie mogliby odbywać długotrwałe loty wokół Ziemi. Wykorzystano w tym celu statki kosmiczne Sojuz (przygotowywane pierwotnie do lotów księżycowych), traktowane głównie jako środek transportu do satelitów Salut, które były już pierwszymi, eksperymentalnymi stacjami orbitalnymi. W okresie od kwietnia 1967 do maja 1981 r. odbyło się ogółem 40 lotów statków Sojuz, w których wzięło udział 75 osób. Nie powiodło się lądowanie Sojuza 1 24 kwietnia 1967 r.: wskutek awarii układu spadochronowego śmierć poniósł kosmonauta Władimir M. Komarow. Tuż przed lądowaniem Sojuza 11 30 czerwca 1971 r. rozhermetyzowała się kabina statku, w wyniku czego zginęli kosmonauci: Gieorgij T. Dobrowolski, Wiktor I. Pacajew i Wladislaw N. Wołkow. Pod koniec 1979 r. zaczęto używać zmodernizowanego statku kosmicznego Sojuz-T i do roku 1986 odbyło się 15 jego lotów. Od roku 1971 wokół Ziemi krążyło 7 stacji Salut, przy czym na dwóch ostatnich - znacznie udoskonalonych w stosunku do pierwotnych - przebywało wiele załóg. Stacja orbitalna Salut 6 działała od 29 września 1977 do 29 lipca 1982 i na jej pokładzie przebywało ogółem 27 kosmonautów (w tym 6 dwukrotnie), którzy - oprócz zadań technicznych - wykonali wiele różnych eksperymentów naukowych. Stacja orbitalna Salut 7 funkcjonowała w okresie 19 kwietnia 1982-6 lutego 1991, ale miała pewne kłopoty techniczne i wykorzystywano ją tylko do 1986 r.

Przykładem zaangażowania badawczego stacji orbitalnych Salut są dokonania polskiego uczestnika tego programu, Mirosława Hermaszewskiego (ur. 1941), który od 26 czerwca do 5 lipca 1978 r. odbył lot statkiem kosmicznym Sojuz 30 i spędził kilka dni na pokładzie stacji orbitalnej Salut 6. Wprawdzie jego udział w tym locie został nadużyty propagandowo, niemniej warto wiedzieć, że umożliwił polskim naukowcom wykonanie kilku interesujących eksperymentów. Do najciekawszych należało zbadanie, jak w warunkach mikrograwitacji przebiega proces krystalizacji z fazy ciekłej pewnego typu półprzewodników (w warunkach ziemskich konwekcja, wynikająca z istnienia grawitacji, utrudnia otrzymanie jednorodnych stopów takich półprzewodników, a ich jakość i własności fizyczne zależą właśnie od jednorodności materiału). Drugi eksperyment dotyczył teledetekcji i polegał na jednoczesnym uzyskiwaniu obrazów tych samych obszarów testowych na terytorium Polski za pomocą identycznej kamery wielospektralnej z pokładu stacji orbitalnej i z pokładu samolotu oraz prowadzenie w tym samym czasie odpowiednich pomiarów naziemnych na tych obszarach. Ciekawe wyniki przyniosły także różne eksperymenty medyczne, którym poddany został polski astronauta.

 [ 1 ]   [ 2 ]   [ 3 ]   [ 4 ]   [ 5 ]   [ 6 ]   [ 7 ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach