Astronomia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Astronomia > Badania kosmiczne  
  Tematy
- Historia astronomii
- Narzędzia i metody astronomii
- Astronomia sferyczna i praktyczna
- Badania kosmiczne
- Wprowadzenie
- Badania Ziemi
- Sondowanie Układu Słonecznego
- Układ Słoneczny
- Słońce
- Galaktyki
- Kosmologia
- Gwiazdozbiory całego roku
- Eseje

  Szukacz




Sondowanie Układu Słonecznego
 
    [ 1 ]    [ 2 ]    [ 3 ]    [ 4 ]    [ 5 ]    [ 6 ]    [ 7 ]
 
   [ 8 ]    [ 9 ]    [ 10 ]    [ 11 ]    [ 12 ]    [ 13 ]

...powiększenie  >>>
Mapa topograficzna Księżyca sporządzona na podstawie obserwacji wykonanych przez sondę Clementine w 1994 r. Najniżej położone obszary mają kolor fioletowy, leżące nieco wyżej - niebieski, jeszcze wyżej - zielony i czerwony. Mapa obejmuje 450o w długości (powtórzony na niej został fragment 90-180o) i od -70o do +70o w szerokości. Uwagę zwracają dwa olbrzymie baseny (depresje): basen Aitkena w pobliżu bieguna południowego (u góry z prawej) i obszar obejmujący centralno-północną część widocznej strony Księżyca (tzn. zwróconej ku Ziemi). Najwyżej położone fragmenty powierzchni Księżyca znajdują się na jego niewidocznej stronie, w centrum i na północ. Fot. USGS/NASA.

Po tym pełnym sukcesów okresie "zdobywania" Księżyca nastąpiła długa przerwa w jego sondowaniu. Dopiero 25 stycznia 1994 r. wystartowała ku Srebrnemu Globowi amerykańska sonda Clementine (będąca przystosowanym do celów naukowych satelitą wojskowym) i została umieszczona na biegunowej orbicie okołoksiężycowej, z której przez 71 dni prowadziła obserwacje radarowe i wykonywała zdjęcia (w 11 kolorach) powierzchni naturalnego satelity Ziemi. Szczególnie ważne okazały się obrazy słabo dotychczas poznanych obszarów okołobiegunowych Księżyca. Uzyskano bowiem dane wskazujące, że na dnie dużego krateru w pobliżu bieguna południowego, do którego nigdy nie dochodzi promieniowanie słoneczne, znajduje się prawdopodobnie lód wodny. Odkrycie wody na Księżycu byłoby bardzo ważne dla ewentualnych przyszłych wypraw załogowych. Po zakończeniu misji księżycowej sonda Clementine miała polecieć w pobliże planetoidy Geographos (która należy do grupy planetoid bliskich Ziemi), ale, niestety, manewr wprowadzający sondę na odpowiednią trajektorię się nie udał.

...powiększenie  >>>
Sonda Lunar Prospector.
Fot. NASA.

Obecność lodu wodnego na Księżycu potwierdziła wystrzelona z Ziemi 6 stycznia 1998 r. amerykańska sonda Lunar Prospector, która od 11 stycznia 1998 do 31 lipca 1999 r. krążyła wokół Srebrnego Globu po orbicie biegunowej: najpierw w odległości około 100 km od powierzchni, a później mniej więcej 30 km. Jej głównym celem było zebranie danych dla opracowania mapy składu chemicznego powierzchni satelity Ziemi. Dzięki pomiarom pola grawitacyjnego sonda ta umożliwiła odkrycie małego jądra żelaznego, skupiającego mniej niż 4% masy Księżyca.

Intensywność eksploracji Księżyca w latach sześćdziesiątych nie zmniejszyła rozpędu, z jakim przystąpiono również do sondowania planet. Pierwsze kroki skierowano ku najbliższej sąsiadce Ziemi, czyli Wenus. 12 lutego 1961 r. wysłano ku niej radziecką Wenerę 1 (o masie 644 kg), ale zanim 19 maja minęła ona planetę w odległości około 100 tysięcy km, utracono z nią kontakt radiowy. Drugą sondą wenusjańską był amerykański Mariner 2 (o masie 202 kg), którego wystrzelono 27 sierpnia 1962 r. (miesiąc wcześniej nie powiódł się start Marinera 1). Po ponad trzech miesiącach, 14 grudnia 1962, Mariner 2 przeleciał koło Wenus, mijając planetę w odległości prawie 35 tysięcy km. Zbliżenie to umożliwiło wykonanie różnych badań; w szczególności stwierdzono brak pola magnetycznego Wenus oraz dokonano pomiarów wskazujących na bardzo duża temperaturę jej powierzchni.

Następne sondy wystrzelono w kierunku Marsa, ale dopiero po ponad dwóch latach. W listopadzie 1964 r., w odstępie trzech tygodni, wystartowały dwie bliźniacze sondy Mariner 3 i 4 (o masie 261 kg). Ich głównym celem miało być sfotografowanie powierzchni Czerwonej Planety z niewielkiej odległości. Udało się to tylko Marinerowi 4, który 14 lipca 1965 r. przeleciał w odległości 9845 km od powierzchni Marsa i przekazał na Ziemię 21 zdjęć o zdolności rozdzielczej 3 km (patrząc na Marsa z Ziemi przez największe wtedy teleskopy można było rozróżnić szczegóły o rozmiarach powyżej 160 km).

    [ 1 ]    [ 2 ]    [ 3 ]    [ 4 ]    [ 5 ]    [ 6 ]    [ 7 ]
 
   [ 8 ]    [ 9 ]    [ 10 ]    [ 11 ]    [ 12 ]    [ 13 ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach