| |
Granice znanego nam Układu Słonecznego zamykają się mniej więcej w promieniu 40 j.a. Wiele jednak wskazuje na to, że rzeczywiste rozmiary sięgają 100, a nawet 200 tysięcy j.a. - tam, gdzie kończy się wciąż jeszcze niedostrzegalny z Ziemi obłok Oorta. Odkryty kilka lat temu obiekt 1992 QB1 jest najprawdopodobniej jednym z wielu ciał krążących w pasie Kuipera, do którego należały zapewne także Chejron i Folos, zanim na skutek zaburzeń grawitacyjnych nie trafiły między planety (na rysunku zaznaczone zostały średnie odległości tych dwóch obiektów, trzeba jednak pamiętać, że ich są wydłużone: Folos na przykład zbliża się do Słońca na odległość 8,7 j.a., oddala zaś na 32 j.a.).
|
