Astronomia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Astronomia  
  Tematy
- Historia astronomii
- Narzędzia i metody astronomii
- Astronomia sferyczna i praktyczna
- Badania kosmiczne
- Układ Słoneczny
- Słońce
- Galaktyki
- Kosmologia
- Gwiazdozbiory całego roku
- Eseje

  Szukacz




Komety odkryte przez Karolinę Herschel

<< powrót...

1. Kometa 1786 II (C/1786 P1). Odkryta 1 sierpnia 1786 r. jako obiekt mgławicowy 7,5 wielkości gwiazdowej w gwiazdozbiorze Lwa, w odległości 39o od Słońca. W drugiej połowie sierpnia osiągnęła maksimum jasności 5-6 wielkości gwiazdowych. Charles Messier ocenił długość jej warkocza na 1,5o (18 sierpnia). Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 8 lipca 1786 r. w odległości 0,41 jednostki astronomicznej od Słońca. Po raz ostatni była obserwowana 26 października 1786 r. (Ch. Messier, N. Maskelyne).

2. Kometa 1788 I (C/1788 W1). Odkryta 26 listopada 1788 r. jako obiekt 6 wielkości gwiazdowej w Wielkiej Niedźwiedzicy, w odległości 96o od Słońca. Niezależnie od Karoliny kometę zaobserwował tej samej nocy Charles Messier w Paryżu, podając, że miała jasne jądro otoczone mgławicą i słaby warkocz długości 2-3o. Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 10 listopada 1788 r. w odległości 1,06 jednostki astronomicznej od Słońca. Po raz ostatni była obserwowana 30 grudnia 1788 r. (P. F. A. Méchain).

3. Kometa 1790 I (C/1790 A1). Odkryta 7 stycznia 1790 r. jako obiekt 7 wielkości gwiazdowej na granicy konstelacji Pegaza i Liska, w odległości 50o od Słońca. 9 stycznia William Herschel wyznaczył średnicę komy na 5-6'. Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 15 stycznia 1790 r. w odległości 0,76 jednostki astronomicznej od Słońca. Po raz ostatni była obserwowana 21 stycznia 1790 r. (P. F. A. Méchain i J.-D. Cassini).

4. Kometa 1790 III (C/1790 H1). Odkryta 18 kwietnia 1790 r. jako obiekt 7 wielkości gwiazdowej w Andromedzie, w odległości 31o od Słońca. 21 maja kometa (widoczna gołym okiem) miała warkocz długości 4o. Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 21 maja 1790 r. w odległości 0,80 jednostki astronomicznej od Słońca. Po raz ostatni była obserwowana 29 czerwca 1790 r. (Ch. Messier).

5. Kometa 1792 I (C/1791 X1). Odkryta 15 grudnia 1791 r. w gwiazdozbiorze Jaszczurki, w odległości 93o od Słońca. Tej samej nocy William Herschel wyznaczył średnicę komy na 6', a długość niepozornego warkocza na 15'. Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 14 stycznia 1792 r. w odległości 1,29 jednostki astronomicznej od Słońca. Po raz ostatni była obserwowana 28 stycznia 1792 r. (Ch. Messier).

6. Kometa 1793 I (C/1793 S2). Odkryta przez Charlesa Messiera 27 września 1793 r. jako obiekt 6 wielkości gwiazdowej w Herkulesie, w odległości 60o od Słońca i, niezależnie, 7 października przez Karolinę Herschel. Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 5 listopada 1793 r. w odległości 0,40 jednostki astronomicznej. Po raz ostatni była obserwowana 8 stycznia 1794 r. (Ch. Messier).

7. Kometa Enckego (2P/1795 V1). Dostrzeżona przez Karolinę Herschel 7 listopada 1795 r. jako obiekt 5,5 wielkości gwiazdowej w Łabędziu, w odległości 95o od Słońca. Do 26 listopada precyzyjne pomiary pozycji komety zostały wykonane przez J. E. Bodego w Berlinie, H. W. M. Olbersa w Bremie i N. Maskelyne'a w Greenwich. (21 listopada średnica komy wynosiła wg Olbersa 3'). Na tej podstawie zostały wyliczone orbity paraboliczne i dopiero w 1822 r. J. F. Encke odkrył, że kometa ta porusza się po eliptycznej orbicie z okresem obiegu 3,3 roku. Kometa ta była wcześniej obserwowana w styczniu 1786 r. przez P. F. A. Méchaina. Podczas pojawienia się w 1795 r. kometa przeszła przez peryhelium 21 grudnia 1795 r. w odległości 0,34 jednostki astronomicznej od Słońca. Podczas najjaśniejszego jak dotąd pojawienia się (1829) kometa Enckego miała jasność 3,5 wielkości gwiazdowej.

8. Kometa 1797 roku (C/1797 P1). Odkryta 14 sierpnia 1797 r. jako obiekt 3 wielkości gwiazdowej (widoczna gołym okiem) w konstelacji Rysia, w odległości 57o od Słońca. Niezależnie od Karoliny Herschel kometę odkryli tej samej nocy: A. Bouvard w Paryżu i S. Lee w Hackney (Anglia). Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 9 lipca 1797 r. w odległości 0,52 jednostki astronomicznej. Po raz ostatni była obserwowana 31 sierpnia 1797 r. (H. W. M. Olbers).

Jarosław Włodarczyk

<< powrót...

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach