W tym roku astronomiczna jesień rozpocznie się 23 września o godzinie 6:55, tak więc z 22 na 23 września prześpimy noc, która będzie niemal dokładnie trwała 12 godzin. A końcówka lata i pierwszy tydzień jesieni zapowiadają się bardzo spokojnie w 2002 roku, przynajmniej jeśli wziąć pod uwagę zjawiska niebieskie.

Nieboskłon podzielą między siebie Saturn oraz Jowisz. Świecąc jasno - Jowisz blaskiem -1,8^m, a Saturn 0^m - planety te wciąż będą pojawiały się w towarzystwie efektownego Oriona i Bliźniąt przed wschodem Słońca, na porannym niebie. Warto przy tym uważać, by nie pomylić Jowisza z najjaśniejszą gwiazdą Małego Psa, Procjonem ( CMi; 0,4^m), świecącego około godziny 5:00 na podobnej wysokości nad horyzontem co największa planeta Układu Słonecznego, tylko na prawo od niej, bliżej Oriona.

1 września obok Saturna pojawi się tarcza Srebrnego Globu dzień po ostatniej kwadrze, 4 września sierp Księżyca będzie świecił między Bliźniętami, Kastorem ( Gem; 1,6^m) i Polluksem ( Gem; 1,2^m), a Jowiszem, a dzień później - pomiędzy Jowiszem i horyzontem.

Od połowy września na tle zorzy porannej zacznie być widoczny Mars (1,8^m), postępujący za Jowiszem, niżej od niego i trochę bardziej na północ od kierunku wschodniego.

I smutna wiadomość dla wielbicieli Wenus i Merkurego. Choć ta pierwsza osiągnie 26 września największą jasność -4,6^m, wciąż pozostając sporo oddalona od Słońca, a ten drugi 1 września znajdzie się w największej elongacji wschodniej (27^o), niekorzystne warunki, o których już wspominałem w czerwcu i sierpniu, nie pozwolą nam obserwować żadnej z tych planet. Ale w październiku los się odwróci...

Jarosław Włodarczyk