Październik 2002 to najlepszy okres do obserwacji planety krążącej najbliżej Słońca. Sprzyjała temu będzie konfiguracja ekliptyki i horyzontu, pozwalająca na wzniesienie się planety stosunkowo wysoko na niebie; na dodatek w momencie największego kątowego oddalenia od Słońca Merkury osiągnie dość dużą jasność. A poza tym "wystawi" nam go Mars, wznosząc się nieco powyżej nad tą samą częścią wschodniego horyzontu.

Łowy na Merkurego można rozpocząć przed 10 października, ale dopiero okres między 10 a 25 października powinien okazać się najowocniejszy. Jasność planety kupców i złodziei będzie wówczas systematycznie rosnąć - od 0 do -1 wielkości gwiazdowej - a 20 października Merkury znajdzie się w najwyższym położeniu nad horyzontem (tydzień wcześniej, 13 października, przejdzie przez maksymalną elongację zachodnią, tym razem wynoszącą 18^o).

Podczas poszukiwań Merkurego w pierwszych dniach października można będzie również posłużyć się Srebrnym Globem. 5 października Czerwona Planeta (1,8^m) i Merkury (1^m) znajdą się na prawo od wąskiego sierpa Księżyca tuż przed nowiem.

Trochę bardziej na południe i nieco wyżej niż Mars, ale również na wschodnim nieboskłonie w drugiej połowie nocy będzie jaśniał Jowisz (-2^m). 2 października chudnący sierp Księżyca przesunie się 5^o ponad planetą. Do ponownego spotkania Jowisza z tarczą Srebrnego Globu dojdzie 30 października, dzień po ostatniej kwadrze, i wtedy oddalone od siebie o 4^o oba ciała niebieskie będzie można zobaczyć nisko nad północno-wschodnim horyzontem już w okolicach północy.

W październiku przed Jowiszem wschodził będzie Saturn (-0,1^m), wciąż tkwiący w trójkącie między Bliźniętami, Bykiem i Orionem. Mniej więcej godzinę przed północą 25 oraz 26 października Saturn ozdobi wschodni nieboskłon w dość luźnej koniunkcji z Księżycem między pełnią a ostatnią kwadrą.

Jarosław Włodarczyk