Biblioteka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Biblioteka > Religie, Filozofia > AUGUSTYN  
 src=



[1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6] 
Cyceron

Źródłem największego wpływu i przewodnikiem młodego Augustyna w krainie filozofii były dialogi filozoficzne Cycerona. Spośród wielu jego dzieł, które Augustyn poznał gruntownie, dialog zatytułowany Hortensjusz odegrał szczególną rolę, rolę - by tak rzec - katalizatora. W dialogu tym Cyceron dowodzi konieczności myślenia filozoficznego, gdy wypowiada się jakikolwiek sąd krytyczny, a nawet w przypadku zaangażowania w życie publiczne i polityczne. Jeszcze w swych późniejszych dziełach Augustyn cytował zdania z Hortensjusza, którego po raz pierwszy przeczytał jako dziewiętnastoletni student w Kartaginie. Cyceron zachęcał swych rodaków do studiowania filozofii, powołując się na pisma samego Arystotelesa i uprzystępniając je. Ideałem Cycerona była osobista niezależność i świadomość, że szczęścia, którego każdy poszukuje, nie odnajdzie się w pobłażaniu sobie i uganianiu się za przyjemnościami, które jedynie niszczą poczucie godności własnej i rujnują prawdziwe przyjaźnie. Zastanawiając się nad paradoksem, że oto każdy pragnie być szczęśliwy, a większość ludzi jest całkiem nieszczęśliwa, Cyceron doszedł do oczywistego wniosku, że niedola człowieka może być czymś w rodzaju osądu opatrzności, zaś nasze obecne życie może być pokutą za grzechy popełnione w poprzednim wcieleniu. Hortensjusz zawiera również ostrzeżenie, że pogoń za cielesnymi przyjemnościami - w postaci jedzenia, picia i seksu - odrywa umysł od poszukiwania rzeczy wyższych.

Augustyn nigdy nie był ani żarłokiem, ani pijakiem, ale odczuwał bardzo silny popęd seksualny. Między siedemnastym a osiemnastym rokiem życia w Kartaginie wziął sobie za kochankę dziewczynę ze stanu służebnego lub niewolnicę, a ów stały związek oznaczał kres młodzieńczych przygód. Przez trzynaście lat Augustyn dochowywał jej wierności. Niebawem urodziła ona, zrazu nie chcianego, ale później ukochanego syna, któremu nadali imię Adeodat, czyli "Dar Boży" - odpowiednik Teodora czy Jonatana w języku fenickim [W języku polskim Bogdan lub Bożydar (przyp. tłum.)]. Chłopiec okazał się nieprzeciętnie inteligentny, zmarł jednak w wieku siedemnastu lat.

Bezpośrednią konsekwencją lektury Hortensjusza było to, że Augustyn zaczął poważnie myśleć o kwestiach etycznych i religijnych. Jego ojciec był poganinem, który przyjął chrzest dopiero na łożu śmierci. Miał też gwałtowne usposobienie i zdradzał swą żonę. Nic nie wskazuje na to, by Augustyna łączyły z nim bliskie więzi. Matka była wierzącą i praktykującą chrześcijanką, codziennie chodziła do miejscowego kościoła i często kierowała się snami i wizjami. W dzieciństwie zadbała o to, by jej syn został katechumenem. Jako ogarnięty sceptycyzmem nastolatek wybierał się z nią czasem do kościoła na nabożeństwa, ale przede wszystkim był zaprzątnięty spojrzeniami dziewcząt siedzących po drugiej stronie bazyliki. W Kartaginie, będąc w wieku lat dziewiętnastu, Augustyn doszedł do wniosku, że waga problemów podnoszonych przez Cycerona, zwłaszcza dotyczących poszukiwania szczęścia, skłania go do sięgnięcia do Biblii łacińskiej. Odrzucała go jednak jej zawiła treść i barbarzyński styl prymitywnego przekładu, dokonanego w II wieku przez mizernie wykształconych misjonarzy. Dawna Biblia łacińska (której zrekonstruowanie przez współczesnych uczonych jest wielkim przedsięwzięciem krytycznym) nie była dziełem mogącym wywrzeć wrażenie na człowieku, którego umysł przesiąknięty był wytwornym stylem Cycerona oraz frazami Wergiliusza i który uwielbiał dobre przedstawienia teatralne. Z odrazą Augustyn odwrócił się od tego, co wydawało mu się naiwnym mitem o Adamie i Ewie, oraz od wątpliwej moralności patriarchów Izraela. Widoki na jego powrót do Kościoła swej matki ostatecznie rozwiały się z powodu niezgodności dwóch genealogii Jezusa w Ewangeliach św. Mateusza i św. Marka (Serm. 51, 6).

Tak więc Augustyn szukał wszędzie pomocy. Zwrócił się ku astrologii, która wydawała się oferować drogę życia, a nie przypominała zbytnio religii, następnie zaś - ku okultystycznej teozofii, której przed ponad stuleciem nauczał Mani (216-277).

[1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach