Biblioteka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Biblioteka > Religie, Filozofia > HINDUIZM  



[1]  [2]  [3]  [4]  [5] 
Sita, Dewi oraz boginie

Pierwszy kuzyn: Dlaczego nie odegramy walki między królem Ramą i królem demonów Rawaną?
Ja: Mogę zagrać Ramę?
Drugi kuzyn: Nie, jesteś dziewczynką.
Ja: To tylko zabawa.
Trzeci kuzyn: Dlaczego nie zagrasz żony Ramy, dobrej królowej Sity?
Ja: Przecież Sita nic nie robi. Ona jest tylko... dobra.


W tej rozmowie między małą Madhur Jaffrey - obecnie znaną pisarką i prezenterką telewizyjną - a jej kuzynami możemy rozpoznać szczególny sposób postrzegania Sity. "Posłuszna", "lojalna", "dobra" oraz "piękna" to cechy, które zapewne jako pierwsze pojawiłyby się w jej opisie. Lecz nawet w opowieści Walmikiego widać jej siłę i spokój. Jest posłuszna, ale musi walczyć o swoją sprawę, aby działać zgodnie z tym, co uważa za właściwe. Wykazuje opanowanie i nie ulega Rawanie. Po uwolnieniu z zapałem broni się przed oskarżeniami Ramy, nie pozostaje bierna.

Ta siła charakteru nie umknęła uwadze kobiet indyjskich, które znalazły w postaci Sity wiele cech godnych naśladowania. Mimo że powszechnie uważa się ją za wzorzec uległości, posłuszeństwa i lojalności, które wielu mężczyzn pragnęłoby widzieć w swoich żonach, kobiety często wyciągają odmienne wnioski z jej zachowania. "Jak to wyglądało z twojego punktu widzenia?" - pyta mieszkająca w Wielkiej Brytanii hinduska poetka Debjani Chatterjee, zachęcając Sitę do opowiedzenia własnej wersji tej opowieści. W próbie ognia, której zostaje poddana Sita, Chatterjee widzi symbol nazbyt często powtarzających się zabójstw powodowanych żądzą posagu, których ofiarami padają współczesne kobiety indyjskie. W wygnaniu widzi zaś uosobienie gehenny, którą przechodzą obecnie samotne matki. Historia Sity - dochodzi do wniosku Chatterjee - nie jest bajką.

W części pozostałych wersji Ramajany Sita ukazuje się w jeszcze innym świetle. W popularnej wersji Tulsidasa, ułożonej w języku hindi, Sita jest przedstawiona jako osoba obdarzona nadludzką siłą, która potrafi podnieść wielki łuk boga Śiwy. W tamilskiej Iramawataram pokazuje się ją jako słusznie niezadowoloną i sarkastyczną żonę, sprowokowaną do agresji słownej przez surowego, oskarżycielskiego męża. Jeszcze żywszy jej portret znajdziemy w śpiewanych przez kobiety pieśniach ludowych. Opowiadają one o istotnych zdarzeniach z jej życia jako kobiety - dojrzewaniu, ślubie, ciąży, narodzinach synów - a także o tym, co przytrafiło się jej w dżungli, w Sri Lance i podczas wygnania. Słowa pieśni wskazują na to, że śpiewającym je kobietom niezwykle bliskie są doświadczenia i odczucia Sity, niezrozumienie ze strony męża oraz cierpienia, które musi znieść. Jest taka jak one.

Sita jest raczej wielką bohaterką niż boginią. Kobiety hinduskie nie wybierają Sity, kiedy chcą się pomodlić lub poszczą, aby uzyskać błogosławieństwo bogini. Na pomoc wzywają Parwati, sprytną boginię, która może wstawić się u Śiwy, bądź Durgę, potężną wojowniczkę, lub Santoszi Ma, która przynosi pokój do domu, albo też Kali, przerażającą matkę. Te potężne boginie znane są ze swych boskich mocy i zdolności spełniania próśb swoich wyznawców. W mitologii hinduskiej jest ich wiele, chociaż postrzega się je również jako wcielenia jednej wielkiej Dewi, czczonej przez wielu hindusów jako zbawicielka i przewodniczka. Jej historię opowiada Dewi Mahatmja (część Markandeja Purany). Tam nazywa się ją tą, która jest łaskawa, ale też gwałtowna i namiętna; wielką matką, schronieniem, boską niszczycielką, dobrotliwą boginią, opiekunką. Te cechy przejawiają się w jej poszczególnych postaciach: Lakszmi, Durga, Amba, Kali, Parwati i wielu innych. Nadaje się jej również tytuły mające uniwersalne znaczenie. Mówi się, że jest Mahamają, wielką iluzją, oraz Śakti, siłą twórczą. Wiąże się ją z najwyższymi bogami Wisznu i Śiwą, ją samą zaś uważa się za królową lub władczynię. Oto jej historia.

[1]  [2]  [3]  [4]  [5] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach