Biblioteka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Biblioteka > Religie, Filozofia > JUDAIZM  



[1]  [2]  [3]  [4]  [5] 
Skąd wywodzą się judaizm i chrześcijaństwo?

Kiedy dzisiaj odwiedzacie Izrael, możecie się wybrać zarówno do synagogi i kościoła, jak i do świętych miejsc muzułmanów, druzów, bahaistów i przedstawicieli innych religii, możecie zetknąć się z bardzo różnymi formami praktyk religijnych, bogato występującymi w tym kraju. Jeżeli jest w was głębokie pragnienie wiedzy i duchowego doskonalenia się, możecie studiować w jesziwie - jednej lub kilku z wielu tam dostępnych - lub seminariach duchownych różnych religii i wyznań albo szukając innych inspiracji, możecie zasiąść u stóp jednego z wielkich nauczycieli.

Bardzo podobnie rzeczy miały się za czasów Jezusa. Wielu ludzi postępowało w ten właśnie sposób. Na przykład Józef, syn Matatiasza - znany lepiej potomności jako Józef Flawiusz, żołnierz i historyk - poznał wiele obrządków religijnych, co było częścią jego indywidualnych poszukiwań duchowych, którym się oddawał w latach 50. pierwszego stulecia, będąc wówczas jeszcze nastolatkiem. Później, kiedy mieszkał w Rzymie pod patronatem cesarza, spisał swoje doświadczenia w autobiografii i w swoim największym dziele - Starożytnościach żydowskich.

Według Józefa Żydzi w pierwszym stuleciu byli podzieleni na cztery sekty lub "filozofie". Faryzeusze - grupa, z którą był najsilniej związany - żyją, jak napisał, skromnie i zgodnie z rozsądkiem, respektując starszych i wierząc w boską opatrzność, wolną wolę i nieśmiertelność człowieka; cieszą się poważaniem u ludzi, dla których są wzorem w modlitwie i składaniu ofiar. Saduceusze, z kolei, zaprzeczają, jakoby istniało życie po śmierci, i trzymają się ściśle wskazań Pisma. Esseńczycy - wielu badaczy identyfikuje ich z sektą znaną dzięki rękopisom znad Morza Martwego - przyczynę wszystkiego widzą w Bogu i głoszą nieśmiertelność duszy ludzkiej. Wyróżniają się cnotliwym życiem, nie składają ofiar w Świątyni z powodu szczególnego nacisku na czystość rytualną, wspólnie dzielą się posiadanymi dobrami, nie wchodzą w związki małżeńskie ani nie zatrudniają służby. Józef twierdzi, że był trzy lata pod wpływem jednego z ich nauczycieli, Banusa, który "żył na pustyni, nie nosił nic innego poza tym, co znalazł, i nie jadł nic innego prócz tego, co samo wyrosło". Czwartą grupę, z którą Józef nigdy nie był związany, nazywa zelotami. W większości kwestii zgadzali się oni z faryzeuszami, ale przewyższali ich w gotowości do oddania życia za wolność od wszystkich praw poza boskimi.

Życie religijne w Palestynie w pierwszym stuleciu było nawet bardziej zróżnicowane, niż przedstawia to Józef Flawiusz. Wprawdzie nie mieszkali tam muzułmanie, druzowie lub bahaiści, tak jak we współczesnym Izraelu, ale byli wtedy samarytanie, wyznawcy żydowskiej sekty, która cechowała się wyraźną tożsamością etniczną i posiadała własną świątynię na górze Gerizim. Żyli tam też mistycy, którzy głosili ezoteryczną wiedzę o "pozaziemskim raju" i drodze wznoszenia się do Boga. Apokaliptyczni wizjonerzy przepowiadali Sąd Boży i koniec świata. W tych czasach, w których młody Józef wyruszył w swą duchową podróż, musiały także istnieć grupy naśladowców Jezusa, choć nie wydaje się, aby przyciągały one jego uwagę. Poza tym, oprócz różnych form judaizmu, istniało wiele pogańskich i "misteryjnych" kultów, szeroko rozpowszechnionych w Cesarstwie Rzymskim; był także zoroastryzm, dominujący na Wschodzie. Józef przejawiał małe zainteresowanie tymi religiami, chociaż z pewnością był dobrze obeznany z kulturą grecką tego czasu, zwłaszcza z takimi jej obszarami, jak historia i filozofia.

Tak więc w 50 roku n.e. chrześcijaństwo było małą żydowską sektą, a judaizm wyznaniem jednej z mniejszości zamieszkującej rzymskie imperium. Dopiero z perspektywy historycznej widzimy, że mała grupa wyznawców Jezusa oddzieli się od "rodziców" i w ciągu kilku stuleci zastąpi kulty pogańskie, stając się dominującą religią w Europie; "filozofia" faryzeuszy rozwinie się natomiast w judaizm rabiniczny, a począwszy od siódmego stulecia, islam rozpowszechni podobne koncepcje Boga i społeczeństwa w dużej części Afryki i Azji.

Dlaczego jednak wyznawcy Jezusa oddzielili się od swych żydowskich braci? I skąd pochodzi wzajemna nienawiść między dwiema religiami, które zgodnie wzywają do miłości bliźniego?

[1]  [2]  [3]  [4]  [5] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach