Biblioteka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Biblioteka > Religie, Filozofia > MAHOMET  




Michael Cook
ŻYCIE MAHOMETA
[1]  [2]  [3]  [4]  [5] 
Na temat życia Mahometa istnieje bardzo wiele muzułmańskich źródeł opisowych. Spośród nich największą popularnością w świecie muzułmańskim, a także poza nim, cieszy się żywot Mahometa spisany w połowie VIII wieku przez niejakiego Ibn Ishaka [Sira, S]. Księga ta dotarła do nas w redakcji innego uczonego, nie tak wybitnego i o dwa pokolenia młodszego - Ibn Hiszama. Niniejszy rozdział wiele, choć nie wszystko, zawdzięcza owemu dziełu. Zamierzam tu jedynie przedstawić zarys tradycyjnych relacji, nie próbując nawet ich interpretować lub oceniać stopnia ich wiarygodności.

Mekka

Mahomet urodził się w arabskim plemieniu Kurajsz w południowej części Al-Hidżazu. Kurajszytów określa się jako potomków niejakiego Fihra Ibn Malika, żyjącego jedenaście pokoleń przed Mahometem. Był to ród szlachetny, choć początkowo nie odnosił wielkich sukcesów. Przez kilka pokoleń Kurajszyci żyli rozproszeni w ramach większej organizacji plemiennej i nie funkcjonowali jako jednostka polityczna. Nie posiadali też swego własnego ośrodka terytorialnego; Mekka, odwieczne lokalne sanktuarium, pozostawała w innych rękach. Pięć pokoleń przed Mahometem sytuację tę zmienił pewien przedsiębiorczy członek plemienia, zwany Kusajj. Zgromadził wokół siebie sojuszników i posługując się zarówno środkami wojennymi, jak i dyplomatycznymi, opanował sanktuarium mekkańskie. Mógł więc zebrać swych współplemieńców i osiedlić ich w Mekce. Ci darzyli go tak wielkim respektem, że faktycznie sprawował nad nimi władzę królewską - takiej pozycji nie osiągnął już żaden z jego potomków. W ten sposób ukształtowała się społeczność, w której narodził się Mahomet.

Ale z czego, mógłby ktoś spytać, żyli nowo osiedli Kurajszyci? Mekka leży, jak powszechnie wiadomo, w pustynnej dolinie, nie dającej środków do utrzymania ludności osiadłej. Odpowiedź pojawia się w trzecim pokoleniu przed Mahometem, kiedy to Haszim, wnuk Kusajja i pradziad Proroka, podjął kroki, by z Kurajszytów uczynić kupców o międzynarodowej renomie. Zapoczątkował on wysyłanie dwóch karawanowych wypraw (rihla) w roku, jednej w lecie i jednej w zimie. Zaprzyjaźnił się z cesarzem rzymskim i wyjednał u niego protekcję dla kurajszyckich kupców przybywających na terytoria rzymskie; sam zresztą zmarł w palestyńskim mieście Gaza. Bracia jego otrzymali podobne koncesje od władców Persji, Jemenu i Etiopii, i w tym samym czasie zawarto porozumienia zapewniające bezpieczeństwo handlu mekkańskiego na leżących na jego szlakach terytoriach plemion arabskich. W ten sposób stworzono podwaliny gospodarki handlowej, w której Mahomet miał w swoim czasie uczestniczyć.

Pomimo takich osiągnięć Kurajszyci wciąż odgrywali jedynie lokalną rolę. Pod względem społecznym i kulturalnym byli mocno zintegrowani ze światem sąsiadujących pasterzy, z którymi utrzymywali bliskie i dość przyjazne stosunki. Sama Mekka była miastem jedynie z nazwy. Większość ludzkich siedzib stanowiły zwykłe chaty z liści palmowych; gorączkowe prace budowlane rozpoczęły się w mieście dopiero w zupełnie odmiennych warunkach - w czasach wczesnego islamu.

Mekka pozostała miejscem świętym i - ze względu na to - ośrodkiem pielgrzymek. Według tradycyjnych przekazów, jak zobaczymy, miało to być początkowo sanktuarium monoteistyczne, ale w okresie, o którym mówimy, funkcjonowało jako sanktuarium pogańskie. Kusajj nie zmienił rytuałów pielgrzymowania po opanowaniu Mekki, poczynił jednak praktyczne kroki, by zapewnić pielgrzymom wyżywienie. Odpowiedzialność za to przejął zwykłą koleją rzeczy dziad Proroka, który odkrył również na nowo i odrestaurował źródło niegdyś należące do sanktuarium. W czasach młodości Mahometa centralna świątynia sanktuarium, budynek znany jako Al-Kaba, został odbudowany; Mahomet sam też uczestniczył przy kładzeniu spoin w najważniejszym miejscu. W pokoleniach poprzedzających Mahometa pojawiło się też ożywienie wokół monoteizmu; trzech pierwszych monoteistów zostało później chrześcijanami - mieszkańcy Mekki jednak stanowili społeczeństwo w swej masie pogańskie.

[1]  [2]  [3]  [4]  [5] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach