Biblioteka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Biblioteka > Religie, Filozofia > MAHOMET  



[1]  [2]  [3]  [4]  [5] 
Wczesny okres życia

Mahomet urodził się około roku 570. Dokładna data narodzin nie jest pewna. (W chwili śmierci, w roku 632, miał lat sześćdziesiąt, sześćdziesiąt trzy lub sześćdziesiąt pięć, jak podają różne źródła). Powołania prorockiego dostąpił dopiero w wieku lat czterdziestu (lub czterdziestu trzech albo też czterdziestu pięciu), czyli około 610 roku.

Zanim to nastąpiło, nie brakowało, jak można się było domyślić, oznak zapowiadających jego przyszłą wielkość. Przy narodzinach Mahometa pojawiła się światłość, dzięki której matka mogła ujrzeć zamki Bostry w Syrii. Proroctwa odnoszące się do roli, jaką miał odgrywać w przyszłości, pochodziły od wróżbitów arabskich, żydowskich oraz należących do różnych odłamów chrześcijan. Pewnego razu Mahomet towarzyszył swemu stryjowi Abu Talibowi w podróży karawaną do Syrii; chrześcijański mnich rozpoznał, kim był chłopiec, i poradził jego wujowi, by go dobrze strzegł przed Żydami.

Bardziej przyziemne sprawy Mahometa nie układały się jednak najlepiej. Jego ojciec zmarł przed narodzinami syna lub zaraz potem. Wkrótce po narodzeniu Mahometa oddano na dwa lub trzy lata przybranym rodzicom, należącym do pobliskiego zubożałego plemienia. Później wrócił do matki, która zmarła, gdy miał lat sześć. Przez parę lat pozostawał pod opieką dziadka, zanim ostatecznie przeniósł się do stryja Abu Taliba, i on dopiero stał się dla Mahometa prawdziwym ojcem. Następnie młodego człowieka zatrudniła Chadidża, bogata wdowa, by pracował u niej jako agent zajmujący się handlem z Syrią. Mahomet spisywał się dobrze, a po pewnym czasie Chadidża uznała, że mogłaby go poślubić. Był więc w tym czasie osobą mało znaczącą; wszystko, co osiągnął, zawdzięczał w takim samym stopniu starszej i bogatszej żonie, co własnej pozycji w społeczeństwie.

Misja

Wreszcie Mahomet otrzymał prorocką misję. Miał on zwyczaj spędzania co roku jednego miesiąca na pobliskiej górze Hira. Jak się wydaje, był to religijny obyczaj pogańskich plemion; Mahomet, przebywając tam, przyjmował swoich krewnych i karmił odwiedzających go biedaków. Pewnej nocy, gdy jak zwykle przebywał na górze, we śnie nawiedził go archanioł Gabriel i rozkazał recytować; wobec zakłopotania Mahometa nauczył go fragmentu sury 96 Koranu, który właśnie zaczyna się od słowa "recytuj!"(lub "głoś!"). Doświadczenie to zapowiadało następujące po nim wydarzenia: Gabriel miał pośredniczyć w komunikacji między Bogiem a Mahometem, zaś Koran - który miał stać się świętym pismem muzułmanów - był dalej stopniowo, fragment po fragmencie, objawiany Mahometowi. Początkowo jednak Mahomet uznał wydarzenie za niepokojące i stwierdził, że musi być pewnie poetą albo opętanym - w każdym razie ofiarą złego ducha. Lecz pewien miejscowy chrześcijanin zauważył, że doświadczenie Mahometa było podobne do tego, którego doznał Mojżesz, i wywnioskował, że jest on "prorokiem swego ludu"; przemyślny zaś eksperyment, wymyślony przez żonę Mahometa, Chadidżę, wykazał, że niebiański gość to rzeczywiście anioł, a nie diabeł.

Po otrzymaniu misji Mahomet spędził jeszcze w Mekce piętnaście (lub trzynaście albo też dziesięć) lat. W okresie tym zdarzały się sporadyczne objawienia Koranu, rozwijał się nieskomplikowany rytuał i system moralny. Rytuał polegał na pewnej liczbie (ostatecznie ustalonej na pięć) codziennych modlitw, które należało odbywać w stanie rytualnej czystości, osiąganej przez obmywania; praktyczne szczegóły Gabriel sam demonstrował Mahometowi. Moralność obejmowała takie zasady, jak powstrzymywanie się od kradzieży i cudzołóstwa. Wtedy też Mahomet doznał szczególnej łaski - odbył cudowną podróż (isra). Pewnej nocy, gdy spał w sanktuarium mekkańskim, Gabriel przeniósł go do Jerozolimy; tam spotkał Abrahama, Mojżesza i Jezusa i przewodził ich modlitwom, po których zabrano go w podróż do nieba (miradż). Dokonany później przez niego opis topograficzny Jerozolimy potwierdził jeden z jego zwolenników, prawdopodobnie opierający się na własnych doświadczeniach. Jednocześnie wielu chrześcijan, a wśród nich nawet sam władca Etiopii, potwierdziło prawdziwość jego posłannictwa.

W ciągu tego czasu Mahomet pozyskał dla islamu wielu konwertytów. Początkowo (jeśli wierzyć Ibn Ishakowi) nawróceni wywodzili się z jego najbliższej rodziny; byli to: Chadidża, jego żona, Ali, młody syn Abu Taliba, którego Mahomet przyjął do swego domu w czasie głodu, i Zajd, niewolnik, którego obdarował wolnością. Przez trzy lata rodząca się religia pozostawała wewnętrzną sprawą rodziny Mahometa. Następnie Bóg polecił Mahometowi, by głosił ją publicznie, a wtedy religia ta szybko zdobyła sobie miejscowych zwolenników i zaczęto o niej mówić w całej Arabii.

[1]  [2]  [3]  [4]  [5] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach