Biblioteka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Biblioteka > Religie, Filozofia > MAHOMET  



[1]  [2]  [3]  [4]  [5] 
Umma

Jednym z pierwszych zadań Mahometa było przywrócenie spokoju politycznego w Medynie - takiego, który jemu i jego zwolennikom mógłby zapewnić niezbędną opiekę oraz ochroniłby Medynę przed konfliktami wewnętrznymi. Zarządzenia wydane przez Mahometa są zawarte w dokumencie znanym pod nazwą "Konstytucji Medyneńskiej". Uznaje on istnienie społeczności ludzi (umma) składającej się ze zwolenników Mahometa, zarówno Kurajszytów, jak i pochodzących z Jasribu. Do społeczności tej należą też Żydzi, określeni jako wyznający swoją własną religię. Co równie ważne, dokument ustanawia dla tej społeczności władzę: każdy poważniejszy spór między stronami wspomnianymi w dokumencie musi być rozstrzygnięty przez Boga i Mahometa. Liczne postanowienia, zawarte w pozostałej części dokumentu, mówią jeszcze o dwóch istotnych zagadnieniach. Pierwsze z nich to dbałość o wyjaśnienie stosunków między nową społecznością a istniejącą strukturą plemienną; widać to zwłaszcza w postanowieniach dotyczących odpłaty za przelanie krwi i wykupu jeńców. Druga sprawa to żywe zainteresowanie wszystkich stron zasadami prowadzenia wojny. Są tu postanowienia dotyczące rozpoczynania i kończenia działań wojennych, uczestnictwa w ponoszeniu ich kosztów i tak dalej. Żydzi mieli współuczestniczyć w wojennych świadczeniach i walczyć na równi z innymi.

Jak można się było spodziewać, konsolidacja owej wspólnoty nie przebiegała bez napięć i konfliktów. Najgwałtowniejsze epizody wiązały się ze stosunkami między Mahometem a żydowskimi plemionami w Medynie. Przyczyną była zazdrość, że Bóg wybrał swego ostatniego proroka spośród Arabów; dlatego też rwały się stosunki z kolejnymi żydowskimi plemionami. W drugim roku od hidżry pewien błahy spór przyspieszył konflikt zbrojny z plemieniem Banu Kajnuka, które następnie zostało wygnane z Medyny. W czwartym roku do wygnańców dołączyli Banu an-Nadir, którzy uknuli spisek przeciwko życiu Mahometa. W piątym roku Banu Kurajza przy-łączyli się do zewnętrznych wrogów Mahometa, oblegających go w Medynie; w rezultacie nastąpiła masowa egzekucja mężczyzn, a kobiety i dzieci oddano w niewolę. Od tego czasu Żydzi przestali już odgrywać jakąkolwiek rolę w państwie Mahometa; niewielu z nich, jako konwertyci, pozostało.

Zdarzały się też napięcia między arabskimi zwolennikami Mahometa. Medyneńscy ansar ustawicznie byli podejrzliwi wobec mekkańskich muhadżirun z powodu ich pokrewieństwa z Mahometem - i gwałtownie reagowali na sugestie, że mekkańczycy biorą nad nimi górę. Aczkolwiek jawne pogaństwo szybko zanikło w Medynie, to jednak pozostała tam grupa, która zewnętrznie wyrażane poparcie dla religii Mahometa łączyła ze skrywanym sceptycyzmem i niezadowoleniem. Głównym przedstawicielem owych "hipokrytów" (munafikun) był ambitny Abd Allah Ibn Ubajj, któremu już prawie udało się zostać królem Medyny, gdy nagle przybył Mahomet. Jego gra na zwłokę spowodowała, że Banu Kajnuka zostali tylko wygnani, a nie zabici. Porzucił on Mahometa w krytycznej chwili tuż przed największą klęską wojenną w jego życiu; odgrywał też istotną rolę wśród ansar szczególnie nieufnych wobec muhadżirun. W żadnym jednak wypadku takie napięcia nie przerodziły się w wojnę domową.

[1]  [2]  [3]  [4]  [5] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach