Biblioteka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Biblioteka > Meteorologia > METEOROLOGIA DLA KAŻDEGO  



[1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9] 
Doświadczenie
Błyskawica


Materiały: miska metalowa, kit, arkusz polietylenu, taśma.

Wykonanie: Przyklej arkusz polietylenu do stołu. Umieść kit na środku misy. Trzymając miskę przez kit, pocieraj nią przez minutę o polietylen. Zbliż do arkusza metalowy przedmiot na odległość 2-3 mm. Pomiędzy arkuszem a metalowym przedmiotem przeskoczy iskra, dobrze widoczna zwłaszcza w ciemnym pokoju.

Komentarz: Napięcie ma wysokość kilku tysięcy woltów, ale ponieważ prąd jest bardzo słaby, eksperyment jest bezpieczny.

Wyładowanie wstępne skokowe (1) i wyładowanie główne (2)

Wyładowanie typu chmura-Ziemia składa się generalnie z dwóch etapów. Najpierw pojawia się tak zwane wyładowanie wstępne skokowe, czyli lawina elektronów, której przewodni ładunek posuwa się małymi skokami, trwającymi zwykle około 1 mikrosekundy i rozdzielonymi od siebie 50-mikrosekundową przerwą. W ciągu mniej więcej 0,02 sekundy koniuszek wyładowania wstępnego zbliża się do powierzchni Ziemi. W tym momencie rozpoczyna się drugi etap, czyli wyładowanie powrotne podążające ku chmurze. Intensywny przepływ ładunków dodatnich trwa zaledwie około 0,0001 sekundy, lecz jest ponad 1000 razy silniejszy od przepływów w domowej sieci energetycznej.

Uderzenie główne generuje światło, które widziane jest w postaci błyskawicy, oraz ogrzewa kanał powietrzny, którym przepływa prąd, do temperatury 30 000oC (dla porównania powierzchnia Słońca ma temperaturę około 6000oC). Taki gwałtowny wzrost temperatury powoduje silne rozprężenie się powietrza i wygenerowanie fal dźwiękowych słyszanych jako grzmot.

Odległość od pioruna i fotografowanie błyskawic. Aby dowiedzieć się, jaka odległość dzieli nas od wyładowania, trzeba policzyć, ile sekund minęło od zauważenia błyskawicy do usłyszenia grzmotu. Następnie uzyskaną liczbę sekund należy pomnożyć przez prędkość dźwięku, wynoszącą 330 m/s. Uzyskamy w ten sposób odległość w metrach. Na przykład dla czasu równego 5 sekund dokonujemy następującego obliczenia: 5 s x 330 m/s = 1650 metrów.

Błyskawice wygodnie jest fotografować nocą. Należy korzystać z aparatu ustawionego na statywie i stosować czas naświetlania około 1 minuty przy maksymalnym otwarciu przesłony. Natychmiast po wyładowaniu należy zamknąć migawkę. Burza trwa zwykle 20 minut, więc wystarczy film dwudziestoczteroklatkowy.

Burza

W ciągu dnia na całym świecie dochodzi do ponad 10 milionów wyładowań typu chmura-Ziemia. Jednak prawdopodobieństwo śmierci od pioruna jest bardzo małe, wynosi mniej więcej 1 do 350 000. W Stanach Zjednoczonych średnia liczba śmiertelnych porażeń w ciągu roku wynosi około 100.

[1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach