Biblioteka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Biblioteka > Archeologia, Historia, Kultura antyczna > Z POWROTEM NA ZIEMIĘ  



[1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9]  [10] 
[11]  [12]  [13]  [14]  [15]  [16]  [17]  [18]  [19]  [20] 
[21]  [22]  [23]  [24]  [25]  [26]  [27]  [28]  [29]  [30] 
[31]  [32]  [33]  [34]  [35]  [36]  [37] 
3. Skąd się wzięła kultura starożytnego Egiptu i ile ma lat?

Jak mogła powstać w tak wczesnym okresie tak bardzo rozwinięta cywilizacja? Skąd pochodzą przedmioty z brązu i miedzi na samym początku egipskiej kultury? Kto przekazał Egipcjanom niewiarygodną wprost znajomość matematyki i gotowe już pismo? (Wspomnienia..., s. 68)

Doprawdy cud w kraju, który bez widocznych czasów przedhistorycznych zdolny jest nagle do takich osiągnięć! (Wspomnienia..., s. 76)

Nasi archeolodzy wzdragają się przed datowaniem w kategoriach tysiącleci. (Oczy..., s. 159)

Czy nasza wiedza historyczna dotycząca okresu przed faraonem Menesem ma do zaproponowania coś rozsądniejszego? (Oczy..., s. 160)

Zważywszy precyzyjną kolejność nazwisk trudno zaliczyć ten tekst w poczet legend czy mitów. Trzysta lat przed potopem egipski król, niejaki Saurid, miał mieć sen [...]. (Oczy..., s. 151)

Zacznijmy od kwestii potopu, skoro Däniken proponuje traktować ten fenomen dosłownie, powołując się na relację arabskiego historyka z XV w., Al-Makriziego. Określenie "historyk" w stosunku do arabskich, a także antycznych pisarzy trzeba przy tym rozumieć nieco inaczej, niż gdyby się odnosiło do współczesnych nam badaczy. Ci wszyscy wielce zasłużeni i naprawdę wybitni uczeni swoich czasów byli o wiele bardziej kompilatorami niż obiektywnymi analitykami materiałów źródłowych, to znaczy opierali się głównie na starszych dziełach innych kompilatorów. Wiadomo, że Al-Makrizi czerpał obszernie z dzieła pt. Kitab al-Athar al-bakijja (Pomniki pozostałe po minionych wiekach), napisanego przez perskiego mędrca Al-Biruniego w XI w., a także z tzw. wczesnoislamskich tradycjonalistów, którzy mieszając przekazy historyczne i biblijne z legendami arabskimi, przenieśli ideę mitycznego potopu ze wschodu do Egiptu.

O ile mit ten mógł na terenach Mezopotamii znajdować materialne wytłumaczenie w katastrofalnych wylewach Eufratu i Tygrysu (wykopaliska na niektórych stanowiskach Międzyrzecza wykazały istnienie śladów osadniczych z V tysiąclecia pod kilkumetrową warstwą mułu, naniesionego przez rzekę - widomy dowód jednego z takich potopów), o tyle w Egipcie coroczny wylew Nilu nie był żadną katastrofą, lecz darem, któremu kraj i państwo zawdzięczały swój rozwój i ekonomiczną potęgę. Nawet największe wylewy Nilu, o jakich wspominały kroniki, nie mogły zagrozić ludzkim siedzibom, zakładanym na bezpiecznej wysokości poza zasięgiem wody, stąd nawet w egipskiej mitologii nie ma pojęcia potopu jako kary boskiej. Mit o zniszczeniu ludzkości, będący odpowiednikiem biblijnego przekazu o potopie, wprowadza inną technikę zagłady: uzbrojoną w nóż i płomienisty oddech lwicę, która szerzyła zniszczenie, dopóki na polecenie litościwego Stwórcy nie przerwała akcji, upiwszy się imitującym krew winem...

Prawdziwy potop miał jednak miejsce na terenach, gdzie leży dziś Egipt. Działo się to w paleogenie, starszej epoce trzeciorzędu, gdy cały ten obszar znalazł się pod wodami tzw. Morza Tetydy. Było to 70-40 mln lat temu, jeśli więc ów potop położył kres jakimś żyjącym w Egipcie istotom, to były to dinozaury.

Na ostatnie cytowane wyżej pytanie autora Oczu Sfinksa, czy nasza wiedza dotycząca prehistorii Egiptu oferuje coś ponad legendarne przekazy przytaczane przez Diodora czy Herodota, odpowiedź brzmi: zdecydowanie tak! Niewiele jest okresów w dziejach Egiptu, które były tak intensywnie badane, jak czasy przed "Menesem" (wszystko wskazuje, że to nie imię, lecz przydomek, nadany wtórnie królowi-założycielowi miasta Memfis), a postęp dokonany w ciągu ostatniego trzydziestolecia jest zaiste ogromny. Warto tu dodać, iż znaczny udział mają w tych badaniach polscy archeolodzy, którzy uczestniczyli w wielu ekspedycjach poświęconych właśnie najdawniejszym okresom rozwoju cywilizacji na terenie Egiptu i Sudanu. Trzeba energicznie zaprotestować przeciwko kwestionującej prawa rozwoju historycznego grupie naiwnych pytań i komentarzy Dänikena, cytowanych na wstępie tego podrozdziału. Każda cywilizacja na jakimkolwiek terenie podlega i zawsze podlegała określonym prawom ewolucji od form najprostszych do rozwiniętych i ten sam obraz rzeczywistości historycznej można prześledzić w Egipcie.

[1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9]  [10] 
[11]  [12]  [13]  [14]  [15]  [16]  [17]  [18]  [19]  [20] 
[21]  [22]  [23]  [24]  [25]  [26]  [27]  [28]  [29]  [30] 
[31]  [32]  [33]  [34]  [35]  [36]  [37] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach