Biblioteka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Biblioteka > Archeologia, Historia, Kultura antyczna > Z POWROTEM NA ZIEMIĘ  



[1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9]  [10] 
[11]  [12]  [13]  [14]  [15]  [16]  [17]  [18]  [19]  [20] 
[21]  [22]  [23]  [24]  [25]  [26]  [27]  [28]  [29]  [30] 
[31]  [32]  [33]  [34]  [35]  [36]  [37] 
Trzeba to wyraźnie powiedzieć, choć właśnie to stwierdzenie jest dla egiptologa bolesne, że ogromna większość wszystkich starożytnych wapiennych budowli Egiptu znalazła smutny kres w piecach do wypalania wapna, które działały tu bez przerwy od czasów rzymskich do XIX wieku. Dotyczy to zarówno okładzin piramid czy świątyń, stojących niegdyś przy piramidach w Gizie, jak i zespołów piramid leżących na terenie czy w okolicach oazy Fajum, zwłaszcza osławionego Labiryntu, któremu Däniken poświęcił w Oczach Sfinksa cały, zresztą najmniej kontrowersyjny rozdział. W ten sam sposób zniknął potężny mur wapienny otaczający niegdyś wielki zbiornik retencyjny na terenie Fajum - owo Jezioro Moeris, o którym pisali antyczni historycy. Zachował się jakimś cudem tylko drobny fragment tego muru, który jednak wymownie świadczy o wielkości tamtej starożytnej konstrukcji.

Jeśli chodzi o inskrypcje wewnątrz piramid, to wykute w kamieniu tzw. Teksty Piramid pojawiły się dopiero pod koniec V dynastii w piramidzie Wenisa, ok. 200 lat po Cheopsie. Natomiast na niektórych kamieniach wydobytych w Tura i użytych do konstrukcji wewnątrz Wielkiej Piramidy istnieją krótkie, odręcznie pisane czerwoną ochrą jeszcze w kamieniołomach "notatki" nadzorców, podające nazwy brygad roboczych odpowiedzialnych za wydobycie i obróbkę poszczególnych bloków. Brygady te nosiły nazwy pochodne od imion tego króla (pełna tytulatura każdego króla obejmowała kilka imion): jego tzw. imienia horusowego, które brzmiało Medżedu ("Ten, który poraża"), oraz imienia osobowego, zapisywanego w kartuszu - Chufui Chnum ("Chnum mnie chroni"), w skrócie: Chufu ("On mnie chroni"). Te inskrypcje, potwierdzające ponad wszelką wątpliwość, że to właśnie Cheops (grecka forma imienia Chufu) wybudował tę piramidę, zostały odkryte przez Howarda Vyse'a, Johna Perringa i Giovanniego Battistę Caviglio w pustych pomieszczeniach (tzw. komorach odciążających) ponad stropem królewskiej komory sarkofagowej. By się tam dostać, Vyse - bądź co bądź zawodowy major armii - użył materiału wybuchowego; pomieszczenia te były absolutnie niedostępne i dlatego nie zadbano o usunięcie z powierzchni bloków owych "notatek technicznych". Dla porządku dodajmy, że analogiczne inskrypcje na kamieniach zostały znalezione także w innych miejscach - m.in. na jednym z bloków zamykających słynny pochówek łodzi słonecznej Cheopsa przy jego piramidzie. Pragnę podkreślić ten fakt, ponieważ wspomniane napisy stanowią mocne argumenty archeologiczne, przynosząc nie tylko imię faraona, ale i daty, mówiące kiedy dany blok został wydobyty w kamieniołomach (np. "rok 10 spisu, 1 miesiąc pory Szemu, dzień 10"). Te niezbite dowody są oczywiście bardzo "nie na rękę" Dänikenowi i innym piramidologom, którzy próbują za wszelką cenę je podważyć, nie przebierając w środkach.

We Wspomnieniach... (s. 80) Däniken zastanawiał się: "[...] Co by było, gdyby Chufu kazał podrobić inskrypcje?" Hipoteza ta z pozoru wydawać by się mogła uzasadniona, gdyż istotnie na wielu zabytkach architektury i rzeźby staroegipskiej odnajdujemy ślady uzurpacji. Na przykład Ramzes II kazał ozdobić własnym imieniem i tytułami kolumny ogromnej sali hypostylowej w Karnaku, wykonanej przez jego ojca, Setiego I. Wiadomo jednak oczywiście, iż celem każdego uzurpatora jest pozostawienie "swej wizytówki" w miejscach widocznych, rzucających się w oczy od razu, reprezentacyjnych. Kiedy jednak znajdujemy imię faraona na kamieniach umieszczonych w trakcie budowy danego obiektu w miejscu niewidocznym, obudowanym innymi, możemy mieć pewność, że napis taki jest współczesny procesowi budowy. Angielski badacz, zwany "ojcem archeologii" (z uwagi na swą niespotykaną wcześniej dokładność badawczą i branie pod uwagę wszystkich detali oraz nawet mało atrakcyjnych fragmentów zabytków), William M. Flinders Petrie, sprawdzając odkryte przez Vyse'a napisy na blokach nad komorą sarkofagową Cheopsa, znalazł tam jeszcze datę, której Vyse nie potrafił odczytać, a która zawierała liczbę 17. Do niedawna wszyscy powtarzali za Petriem, że chodzi o 17. rok panowania Cheopsa. Dziś jest pewne, że chodzi o 17. spis bydła, a zatem o 34. rok panowania (spisów bydła dokonywano co 2 lata). Ma to duże znaczenie, wykazuje bowiem, iż Cheops panował o kilkanaście lat dłużej niż przypuszczano, a zatem budowa piramidy nie musiała przebiegać w tak szybkim tempie, jak zakładały wszystkie wyliczenia i co Däniken wyśmiewa, uważając te wyliczenia za jeden ze swych głównych argumentów.

Skoro odpada hipoteza o podrobieniu napisów przez Cheopsa, obiektem niewybrednego ataku stali się ich odkrywcy: Vyse i Perring. Oczy Sfinksa zawierają cały rozdział zatytułowany "Oszustwo z Cheopsem", w którym Däniken powołuje się na jednego ze współczesnych piramidologów, Zacharię Sitchina, autora książki o wymownym tytule Schody w Kosmos, świadczącym o pokrewieństwie poglądów obu panów. Sitchin, zdaniem Dänikena:

[...] na podstawie błędu ortograficznego, który popełnił fałszerz, formalnie rozbija w drobny mak oszukańcze dzieło duetu Vyse/Perring [...] Otóż w namalowanym pędzlem napisie użyto znaków, jakich za czasów Cheopsa jeszcze nie było. Z biegiem stuleci w starożytnym Egipcie z pisma obrazkowego powstało pismo hieratyczne - działo się to długo po Cheopsie [...] Na jednym z odnalezionych w komorze kartuszy widniało imię faraona Hwfw (Chufu) [...] Vyse znał wydaną w roku 1828 książkę Materia hieroglyphica Johna Gardnera Wilkinsona. Jak okazało się dopiero później, imię "Chufu" jest w podręczniku Wilkinsona błędnie napisane [...] Fałszerskie duo Vyse/Perring oszukało się nie tylko na piśmie, którego używano dopiero w setki lat po Cheopsie, oni jeszcze przejęli ortograficzny lapsus z podręcznika Wilkinsona. (Oczy..., s. 148-149)

[1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9]  [10] 
[11]  [12]  [13]  [14]  [15]  [16]  [17]  [18]  [19]  [20] 
[21]  [22]  [23]  [24]  [25]  [26]  [27]  [28]  [29]  [30] 
[31]  [32]  [33]  [34]  [35]  [36]  [37] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach