Biblioteka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Biblioteka > Archeologia, Historia, Kultura antyczna > Z POWROTEM NA ZIEMIĘ  



[1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9]  [10] 
[11]  [12]  [13]  [14]  [15]  [16]  [17]  [18]  [19]  [20] 
[21]  [22]  [23]  [24]  [25]  [26]  [27]  [28]  [29]  [30] 
[31]  [32]  [33]  [34]  [35]  [36]  [37] 
Wróćmy jednak do tytułowego pytania tego podrozdziału: jak zbudować piramidę? Rzekomą niemożność wyjaśnienia techniki wydobywania, obróbki, a następnie transportu kamienia zużytego na budowę tych kolosalnych grobowców zwolennicy teorii Dänikena wciąż uważają za koronny argument, przemawiający za jakoby tajemniczym pochodzeniem piramid w Gizie.

Däniken odrzuca wszystkie propozycje i dowody naukowe, jakie zgromadzono na ten temat i wyraża się o nich pogardliwie, sugerując w zamian korzystanie z nowoczesnych maszyn budowlanych. Stosując jego metody dowodzenia "bądźmy własnym advocatus diaboli" (jak radzi we Wspomnieniach... s. 85) i przyjmijmy, że istotnie wznoszono piramidy przy użyciu kolosalnych dźwigów ze stali. Gdzie się podziały te maszyny, skoro ani jeden ślad po nich nie pozostał, choćby w postaci wzmianki w tekstach czy rysunku naskalnego? A przecież gdzie jak gdzie, ale właśnie w Egipcie konserwujący klimat pozwolił na przetrwanie przez tysiące lat zabytków z tak bardzo nietrwałych materiałów, jak tkaniny, drewno i włókna roślinne, przykładem czego choćby owe wspomniane wyżej liny czy drewniane płozy transportowe (rys. 14). Widać zapobiegliwi kosmici mieli kłopoty z własną bazą materiałową na odległej planecie, skoro po zbudowaniu każdej kolejnej piramidy zabierali ze sobą sprzęt w kosmos...

Rys. 14. Płozy transportowe były w starożytnym Egipcie powszechnie używanym środkiem do transportu dużych ciężarów.

Powróćmy jednak na Ziemię, aby prześledzić na podstawie wielu materiałów rzeczywisty przebieg pracy przy wydobywaniu i transporcie kamienia. Można się tu powołać na takie źródła archeologiczne, jak narzędzia pracy stosowane przez kamieniarzy, ślady użycia tych narzędzi na kamieniach, starożytne przedstawienia transportu i budowy czy towarzyszące im teksty. Niedawno rozwinęła się ponadto nowa gałąź nauki, tzw. archeologia doświadczalna, której zadaniem jest współczesne odtworzenie stosowanych niegdyś technik i narzędzi dla sprawdzenia ich skuteczności. W ramach tej nauki badano także proces wznoszenia piramid. W 1950 r. w Bostonie przeprowadzono na przykład doświadczenie, które wykazało, iż do wciągania bloku o ciężarze 2,5 t po rampie o nachyleniu ok. 7° wystarcza zespół 20 osób. W 1978 r. Japończycy zbudowali minipiramidę schodkową, wykonując wprawdzie kilka doświadczeń, ale trudno ich dzieło zaliczyć do prawdziwej archeologii doświadczalnej, skoro uciekli się ostatecznie do pomocy ciężarówek i dźwigów.

Praca w kamieniołomach, zwłaszcza przy wydobyciu granitu, należała do najtrudniejszych. W kamieniołomie różowego granitu koło Assuanu, skąd czerpano część budulca na budowę piramid, zachowały się wyraźne ślady stosowanej metody pracy. Po znalezieniu odpowiedniego miejsca w skale wytyczano linię projektowanego podziału i następnie wzdłuż tej linii w jednakowych odstępach za pomocą elipsoidalnej bryły dolerytu, pod którą dla zwiększenia tarcia sypano zwykły piasek polewany wodą, wycierano rowki głębokości około 15 cm. W szczeliny te wbijano następnie dopasowane ściśle miedziane albo też drewniane kliny, które polane wodą pęczniały, powodując oderwanie bryły granitu od skały rodzimej. Wykorzystywano też naturalne pęknięcia skał i bryły luźno leżące, przy których praca była nieco łatwiejsza. Doświadczenie przeprowadzone w kamieniołomie assuańskim wykazało, że kamieniarz, pracując w ten sposób, w ciągu jednej godziny może usunąć pięciomilimetrową warstwę granitu, co potwierdza wielką pracochłonność tej metody, ale też udowadnia, że jest ona skuteczna. Egipcjanie mogli też stosować do cięcia bloków piły miedziane, przy czym cięcie przeprowadzano także na mokro, za pośrednictwem kwarcowego piasku. Wydobycie skał bardziej miękkich, jak wapienie, było zadaniem znacznie prostszym i stosowano tu powszechnie narzędzia miedziane. Ślady systematycznej eksploatacji prostopadłościennych bloków wapiennych o jednakowych wymiarach widnieją w podłożu skalnym pomiędzy piramidami Cheopsa i Chefrena, co dobitnie świadczy o bliskości lokalnych kamieniołomów przy budowie Wielkiej Piramidy.

[1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9]  [10] 
[11]  [12]  [13]  [14]  [15]  [16]  [17]  [18]  [19]  [20] 
[21]  [22]  [23]  [24]  [25]  [26]  [27]  [28]  [29]  [30] 
[31]  [32]  [33]  [34]  [35]  [36]  [37] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach