Począwszy od XVII wieku szympanse i inne wielkie małpy przedstawiano jako dwunożnych „ludzi lasu” w bardzo dla tych małp niewygodnej pozycji (stąd utarła się maniera podpierania ich laskami, czym nieświadomie potwierdzano sztuczność takiej postawy). Przez długi czas nie zdawano sobie sprawy, że wyprostowana sylwetka człowieka jest w świecie zwierząt wyjątkowa. Na rycinach wyraźnie widać przesadnie ludzki wygląd orangutana (z lewej: wg przedstawienia Bontiusa, 1658; po prawej: wg Tysona, 1699).