Biologia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
 Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Biologia > Ewolucjonizm > Ewolucja człowieka: zbiór esejów 
  Indeks
Ewolucjonizm
Ewolucja człowieka
Zbiór esejów:
Pochodzenie . . .
Gdzie jest małpolud?
W poszukiwaniu . . .
Drzewo rodowe
człowiekowatych
  Źródło
Wybrane fragmenty pochodzą z książki
Ziemia i życie autorstwa Marcina Ryszkiewicza


  W poszukiwaniu Adama i Ewy, cd.
 
Fruwające dyskietki
 
Geny są programami. Są to zakodowane w języku trypletów nukleotydowych instrukcje do produkcji aminokwasów (a przez to – białek), których całość stanowi ogólny program budowy i rozwoju organizmu. Problem w tym, że ogromna większość sekwencji zasad na nici DNA nie koduje żadnych białek ani nie kieruje żadnymi procesami regulacyjnymi. Porównajmy kariotyp (zespół wszystkich chromosomów) do nośnika magnetycznego współczesnych komputerów (najlepiej twardego dysku; poszczególne chromosomy, by analogia była pełniejsza, przyrównać można do pojedynczych sektorów dysku).
       Załóżmy dalej, że był to dysk od dawna intensywnie eksploatowany przez wielu niezbyt starannych użytkowników – tak jak kariotyp przechodził w dziejach przez szereg pokoleń wystawionych na zmienne koleje ewolucyjnych losów. Na dysku tym znajdują się zapisane przez nas i służące nam w bieżącej pracy programy. Wiemy, jak je uruchomić, i dlatego w codziennej pracy dysk ten jest dla nas czystą – choć potencjalną – funkcją: potrafimy za jego pomocą pisać teksty, tworzyć rysunki, prowadzić obliczenia, grać. Ale w istocie ta potencjalna funkcjonalność dysku to tylko znikomy fragment jego pojemności. Z długiej historii jego użytkowania pozostały na nim tysiące rozproszonych fragmentów dawnych programów, dawno już skasowanych (to znaczy już niefunkcjonalnych, ale przecież zajmujących określoną fizyczną przestrzeń) starych dokumentów, obliczeń. Gdy wgrywamy do takiego „obciążonego historią” dysku nowy program, nie wpisuje się on zwykle jednym blokiem, ale zajmuje puste miejsca pomiędzy rozproszonymi fragmentami istniejących plików (podobnie jak geny, których funkcjonalne części, egzony, poprzedzielane są fragmentami nie kodujących, niemych i „samolubnych” intronów).
       Dysk więc, który wydawać nam się może idealnie dostosowany do naszych potrzeb, okazuje się zbiorem fragmentów dawnych programów, pochodzących z różnych czasów i o różnym stopniu funkcjonalności, niczego nie kodujących. Nie tłumacząc aktualnych funkcji dysku, te nieme jego fragmenty stanowią jednak ślad jego historii, gdyż każdy fragment kiedyś został do niego wpisany i każdy kiedyś utracił swą funkcjonalność.
       Co prawda, dyski to nie kariotypy, a komputery to nie żywe organizmy. Ale analogie są głębokie i na tyle sugestywne, że mogą łatwiej od uczonych wywodów uzmysłowić, na czym właściwie metoda molekularnej filogenezy polega (Richard Dawkins, autor koncepcji samolubnego genu i zatytułowanej tak samo książki – nazwał kiedyś unoszone przez wiatr puszyste nasiona topoli „fruwającymi dyskietkami”; trudno o bardziej obrazowe określenie).
       Tych analogii nie warto jednak ciągnąć (zwłaszcza że prawidłowo eksploatowany dysk jest regularnie porządkowany specjalnymi programami i stąd nie zawsze nadaje się do takich porównań; inna sprawa, że i geny mają swe własne, choć inne, procedury porządkujące). Comparaison n'est pas raison. Wróćmy więc do naszych prarodziców i do historii ukrytej w naszych komórkach.
góra strony
poprzedni esej
  
[1]
  
[2]
  
[3]
  
[4]
  
[5]
  
[6]
  
[7]
  
                   
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach