Filozofia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Filozofia > Nauka i życie filozofów starożytnych > LEUKIPPOS I DEMOKRYT  
  Jesteś tutaj
NAUKA I ŻYCIE FILOZOFÓW STAROŻYTNYCH
LEUKIPPOS I DEMOKRYT
Strona: 11/11
  Skocz do
Spis rozdziałów
Początek rozdziału
Koniec rozdziału
  Polecamy
KRÓTKA HISTORIA FILOZOFII
Robert C. Solomon, Kathleen M. Higgins
Przeczytaj rozdział:
Spinoza, Leibniz, Pascal i Newton
  Szukacz
11/11

Filozofia atomistyczna nie mogła wzbudzić większego zainteresowania w epoce dominacji idealizmu Platona. Dopiero Epikur (ok. 341-270 p.n.e.) wznowił na wielką skalę atomistykę, modyfikując ją w pewnych punktach. Następnie poeta rzymski Lukrecjusz (I w. p.n.e.) w swym poemacie O naturze wszechrzeczy popularyzował filozofię Epikura; a więc tym samym i Demokryta. Później atomizm miał samych przeciwników. Dopiero w XII w. pojawiają się oznaki sympatii do tej filozofii. Wśród zainteresowanych atomistyką wymienia się Adelharda z Bath (XII w.), Wilhelma z Conches (ok. 1080 - ok. 1145), Hugona od św. Wiktora (1094-1141) i Mikołaja z Autrecourt (ok. 1300-1350). W 1417 r. humanista Poggio Bracciolini (1380-1459), odnalazł w jednym z klasztorów poemat Lukrecjusza i tym samym przyczynił się do zwiększenia zainteresowania atomistyką Demokryta-Epikura. Pod koniec XV w. tekst poematu Lukrecjusza został wydrukowany i odtąd wznawiany był wielokrotnie.

Ortodoksi arabscy, mottekalamini, choć trzymali się wiernie dogmatów religii, wytworzyli oryginalny pogląd na świat, oparty na atomizmie. Twierdzili mianowicie, że świat składa się z materialnych atomów, a wszystkie procesy przyrodnicze polegają na ich łączeniu się i rozdzielaniu.

Ale dopiero w epoce renesansu wschodzi w pełni ,gwiazda Demokryta. Powszechne pragnienie uwolnienia się od scholastyki i zwrot ku naukom przyrodniczym to tendencje sprzyjające zainteresowaniu nauką Demokryta. Wartość atomistyki z punktu widzenia fizyki podkreślali: Sebastian Basso (Philosophia naturalis, 1621), Daniel Sennert (1572-1637), Klaudiusz Berigard (XVII w.), Jan Chryzostom Magnenus (Democritus reiviscens sive de atomis, 1646), Pierre Gassendi (1592-1655). Zainteresował się nią Galileusz (1564-1642), a Robert Boyle (1627-1691) oparł chemię na teorii atomistycznej. W XIX w. Friedrich Albert Lange (1828-1875), a następnie autorzy monografii poświęconych historii filozofii atomistycznej, Kurd Lasswitz (1848-1910) i Leopold Mabilleau, wywalczyli dla twórcy atomistyki honorowe miejsce nie tylko w historii filozofii, lecz także w historii nauk przyrodniczych. Filozofia przyrody Demokryta zainteresowała również Karola Marksa (1818-1883), który uczynił z niej przedmiot swojej dysertacji doktorskiej.

Kazimierz Leśniak



11/11
[góra strony]
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach