Filozofia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Filozofia > Historia filozofii w datach > FILOZOFIA STAROŻYTNA  
  Jesteś tutaj
HISTORIA FILOZOFII W DATACH
FILOZOFIA STAROŻYTNA
Strona: 44/46
  Skocz do
Spis rozdziałów
Początek rozdziału
Koniec rozdziału
  Źródła
HISTORIA FILOZOFII W DATACH powstała na podstawie dwóch książek Dominique Folscheid: Wielkie daty filozofii starożytnej i średniowiecznej
oraz
Wielkie daty filozofii nowożytnej i współczesnej, które w przekładzie Jerzego Niecikowskiego i pod redakcją Wiktorii Krzemień ukazały się w Polsce w 2000 roku w serii  W CZYM RZECZ?.
  Szukacz
44/46

około 410-450
- Nestoriusz (ur. około 381): debata na temat osoby. Patriarcha Konstantynopola Nestoriusz twierdzi, że Chrystus ma dwie natury: jest on jako człowiek jedną, a jako Bóg inną osobą. Nestoriusz został pozbawiony swojej funkcji i potępiony jako heretyk na soborze w Efezie (431). Jego doktryna długo wywierała wpływ na oficjalny Kościół w Persji.

437-485
- Proklos (ur. w 412): filozofia spekulatywna i teurgia. Proklos był "diadochem" (następcą Platona) szkoły neoplatońskiej w Atenach. Nastawiony był wrogo wobec chrześcijaństwa, będąc jednocześnie osobą bardzo religijną i pobożną. Wraz z nim mistyczny neoplatonizm stał się rodzajem kultu. Mówiono o nim, że praktykował wszystkie obrzędy wobec bogów i uprawiał teurgię. Proklos jest myślicielem o dużych uzdolnieniach spekulatywnych, zajmującym się teologią, metafizyką i antropologią (pogłębione studia dotyczące duszy). Nadaje on neoplatonizmowi postać spójnego systemu, który opiera się na koncepcji Prazasady leżącej u podstaw zarówno Jedna, jak i bytu (jego Elementy teologii są pierwszym dziełem filozoficznym zbudowanym more geometrico - w sposób geometryczny). Wraz z Proklosem komentarze do tekstów poszczególnych filozofów stają się samodzielnym gatunkiem piśmiennictwa filozoficznego.

V w.
- Stobajos: wydawca wyboru tekstów filozoficznych.

451
- Sobór chalcedoński i rozróżnienie między naturą a osobą. Sobór chalcedoński kończy długotrwały spór: wbrew Eutychesowi i jego monofizytyzmowi, który był przeciwieństwem nestorianizmu, Sobór przyjmuje, że Chrystus ma dwie natury czy esencje (boską i ludzką), lecz jest jedną osobą. W ten sposób osoba staje się konkretną i żywą podmiotową jednością.

476
- upadek Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego.

480-510
- powstanie Corpus Dionysiacum (Dionizy Pseudo-Areopagita): teologia negatywna. Jest to zbiór złożony z 4 rozpraw, będący prawdopodobnie dziełem nieznanego syryjskiego mnicha, który podaje się za tego uczestnika zgromadzenia na Areopagu, którego miał w 50-52 roku nawrócić św. Paweł (stąd nadano mu miano Dionizego Pseudo-Areopagity). Zbiór został ogłoszony około 532 roku. Fakt, że nie Dionizy jest jego autorem, ustalił o. Halduin w IX wieku za panowania Karola Łysego. Mamy tu do czynienia z pracą przedstawiającą chrześcijaństwo za pomocą spekulatywnych kategorii neoplatońskich (w wersji Proklosa), jest natomiast rzeczą sporną, czy lepiej wychodzi na tym chrześcijaństwo, czy neoplatonizm. Z czterech tekstów szczególnie doniosły wpływ miała rozprawa O imionach boskich, która zapoczątkowała "teologię negatywną". Głosi się w niej, że po pozytywnym, mnożącym predykaty określeniu Boga (pierwsza droga prowadząca do Niego), należy wszystko zanegować, albowiem Bóg wykracza poza wszelkie istniejące określenia, całkowicie przerasta nasze pojmowanie, nie daje się ująć ani w swej istocie, ani w swym istnieniu. Negacja, będąca drugą drogą prowadzącą do Boga, stanowi sposób, by zbliżyć się do mistycznego obcowania z Nim (trzecia droga). Według Pseudo-Areopagity, pochodzący od Boga Wszechświat jest hierarchicznym ładem, który winien do Boga powrócić. Mamy tu do czynienia z modelem, zgodnie z którym dzieliło się, żyło i myślało społeczeństwo średniowieczne, zachowując hierarchię odtwarzającą na ziemi porządek Wszechświata.



44/46
[góra strony]
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach