Filozofia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Filozofia > Historia filozofii w datach > FILOZOFIA STAROŻYTNA  
  Jesteś tutaj
HISTORIA FILOZOFII W DATACH
FILOZOFIA STAROŻYTNA
Strona: 45/46
  Skocz do
Spis rozdziałów
Początek rozdziału
Koniec rozdziału
  Źródła
HISTORIA FILOZOFII W DATACH powstała na podstawie dwóch książek Dominique Folscheid: Wielkie daty filozofii starożytnej i średniowiecznej
oraz
Wielkie daty filozofii nowożytnej i współczesnej, które w przekładzie Jerzego Niecikowskiego i pod redakcją Wiktorii Krzemień ukazały się w Polsce w 2000 roku w serii  W CZYM RZECZ?.
  Szukacz
45/46

489
- Cesarz Zenon zamyka szkołę filozoficzną w Edessie. Decyzja ta wiąże się z ostrymi sporami teologicznymi i potępieniem herezji przez różne sobory. Szkoła przeniosła się do Persji. Skutkiem tej decyzji jest spadek aktywności filozoficznej na terenach Cesarstwa.

około 490
- Damaskios (ur. około 462]): ostatni w Atenach przedstawiciel neoplatonizmu. Obdarzony niezwykłym talentem spekulacyjnym, Damaskios przeprowadza budzącą oszołomienie krytykę dyskursu; dochodzi do racjonalizacji mistyki niewypowiadalnego za pomocą nie-dyskursu, czego efektem jest przekroczenie poznania prowadzące do doskonałej niewiedzy. Damaskios napisał traktat O pierwszych zasadach oraz Komentarz do Parmenidesa (chodzi o dialog Platona), gdzie wyłożył koncepcję, że całość istnienia stanowi szereg podzielony na trzy momenty (bycie w sobie, ekspansja wewnętrzna, a wreszcie powrót do siebie za sprawą konwersji), co mu pozwoliło wyjaśnić powstanie świata zmysłowego (pojętego jako zjawiska, jako widma, a wreszcie empiryczne indywidua).

około 500-524
- BOECJUSZ (ur. około 470): definicja osoby i O pocieszeniu, jakie daje filozofia. Filozof ten, określany mianem "ostatniego Rzymianina", zachował dla zachodnioeuropejskiego chrześcijaństwa dziedzictwo myśli Platona i Arystotelesa. Zmarł śmiercią męczeńską uwięziony i zamęczony za panowania Teodoryka, Ostrogota i arianina (który wcześniej powierzał mu wysokie stanowiska). Do dziś znany jest:
-    Z rozróżniania między bytem (esse) i jestestwem (id quod est). Łączą się one w Bogu, są jednak rozdzielone w skończonych, stworzonych bytach (De hebdomadibus).
-    Z najsłynniejszej ze wszystkich definicji osoby: osoba jest "substancją indywidualną mającą rozumną naturę" (rationalis naturae individua substantia). Definicja ta została podana w rozprawie z zakresu chrystologii (W przedmiocie osoby i dwóch natur - przeciw Eutychesowi i Nestoriuszowi), co dowodzi, że dokonania teologii mogą wzbogacić filozofię.
-    O pocieszeniu, jakie daje filozofia, które to dzieło miał rzekomo stworzyć w więzieniu (523). Swą sławę Boecjusz zawdzięcza głównie temu właśnie utworowi, który przełożono na wszystkie języki świata i do którego nawiązywano na najrozmaitsze sposoby. Niesprawiedliwie uwięzionemu filozofowi filozofia wydaje się jedynym prawdziwym lekarstwem, które swemu wyznawcy przynosi pociechę i nadzieję, przekonując go o istnieniu boskiej Opatrzności. Dzieło zawiera rozważania na temat wielkich zagadnień metafizycznych i egzystencjalnych - problemu zła (jeśli istnieje Bóg, to skąd zło?; z drugiej strony, jeśli Boga nie ma, to skąd dobro?), zagadnienia Opatrzności (czyli boskiego rozumu, który za pomocą przeznaczenia będącego koniecznością dla rzeczy istniejących w czasie nadaje światu powszechny ład) i kwestii wolności (rozróżnienie boskiej wszechwiedzy, która nie wyklucza naszej wolności, i predeterminacji). Boecjuszowi zawdzięczamy również klasyczny podział filozofii na teoretyczną czy spekulatywną (teologia, metafizyka, fizyka) oraz praktyczną, czyli aktywną. To on stworzył podział przedmiotów (sztuk wyzwolonych) wykładanych w szkołach na quadrivium (arytmetyka, astronomia, geometria, muzyka) i trivium (gramatyka, retoryka, logika). Swoim komentarzem do logiki Arystotelesa dał również zalążek przyszłego sporu o uniwersalia.



45/46
[góra strony]
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach