Filozofia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Filozofia > Historia filozofii w datach > FILOZOFIA XVII WIEKU  
  Jesteś tutaj
HISTORIA FILOZOFII W DATACH
FILOZOFIA XVII WIEKU
Strona: 1/9
  Skocz do
Spis rozdziałów
Początek rozdziału
Koniec rozdziału
  Źródła
HISTORIA FILOZOFII W DATACH powstała na podstawie dwóch książek Dominique Folscheid: Wielkie daty filozofii starożytnej i średniowiecznej
oraz
Wielkie daty filozofii nowożytnej i współczesnej, które w przekładzie Jerzego Niecikowskiego i pod redakcją Wiktorii Krzemień ukazały się w Polsce w 2000 roku w serii  W CZYM RZECZ?.
  Szukacz
1/9

FILOZOFIA XVII WIEKU

1625
- Trzy księgi o prawie wojny i pokoju Hugo Grocjusza (1583-1645): uzasadnienie prawa naturalnego i praw człowieka. Grocjusz twierdzi, że prawo naturalne jest niezależne od moralności, polityki, prawa pozytywnego, a także od teologii. Z tego ostatniego powodu pod pretekstem, że dla niego Bóg przestaje być ostatecznym źródłem prawa, oskarżano go niesłusznie o ateizm. Zdaniem Grocjusza: (I) Prawo naturalne nie opiera się na niezmiennym porządku rzeczy, jak uważali starożytni, lecz na naturze ludzkiej, która w swej istocie jest społeczna. Prawo to byłoby takie samo, jak jest, bez względu na to, czy istnieje, czy też nie istnieje Bóg-stwórca świata. (II) Podstawą społeczeństwa obywatelskiego oraz wspólnoty politycznej jest umowa, w której jednostki uznają swoją podległość instancji wyższej (państwa). Stosunki między państwami należy natomiast uregulować za pomocą prawa.

1629
- Exercitatio anatomica de motu cordis et sanguinis in animalibus (Anatomiczne badanie ruchu serca i krwi u zwierząt) Williama Harveya: opis krwiobiegu i rozwój medycyny eksperymentalnej (odkrycia z roku 1619 i lat następnych).

1632
- Dialog o dwóch najważniejszych układach świata: Ptolemeuszowym i Kopernikowym Galileusza (1564-1642): narodziny nowożytnej nauki i koncepcja, że księga przyrody napisana została językiem matematycznym. Niejasne okoliczności tego, co stało się "sprawą Galileusza", stanowią przedmiot nie kończących się sporów, które ciągną się aż do dziś. Fakty są znane: w 1633 roku potępiono tezy Galileusza, a on sam skazany został na areszt domowy. Rzecz jednak o tyle jest dziwna, że ówczesny papież Urban VIII odnosił się przychylnie do teorii Kopernika. Szukając genezy "sprawy", bez wątpienia należy brać pod uwagę i to, że Galileusz miał manię odgrywania roli wielkiej gwiazdy i jak tylko mógł wypychał się na proscenium. Głębsze przyczyny całego wydarzenia to brak wyraźnych granic między teologią a nauką, wskutek czego wielu teologów uznało, iż obalony został ich sposób interpretacji Pisma Świętego. Zagadnienie jednak, czy Galileusz był dobrym teologiem i złym astronomem, czy też na odwrót - dobrym astronomem i złym teologiem, jest jeszcze do rozstrzygnięcia. Tak czy inaczej samo potępienie miało piorunujący efekt, stając się szybko symbolem sprzeczności między religią a nauką, i później ciągle je przytaczano w ideologicznej walce z Kościołem. Tezy Galileusza, uzupełnione w 1638 roku w Rozmowach i dowodzeniach matematycznych z zakresu dwóch nowych umiejętności, mają rzeczywiście nowatorski charakter. Zrywa on całkowicie z arystotelizmem, nabrawszy po swych obserwacjach astronomicznych z lat 1609-1610 przekonania, że hipoteza Kopernika jest prawdziwa (choć nie wolno zapominać, że argumenty na rzecz ruchu Ziemi pozostały wątpliwe aż do roku 1727, gdy swoje dowody przedstawił Bradley). Galileusz jest przekonany, że świat ma charakter jednorodny. To podstawowe założenie nowej nauki otwiera drogę do twierdzenia, że rzeczywistość jest całością racjonalną, której prawa wyrażają formuły matematyczne. Konsekwencją zaś tej nowej wizji świata jest postulat, by Ziemia była w ruchu. W dziedzinie filozofii Galileusz wywarł ogromny wpływ na Kartezjusza i Leibniza (dzieło stworzenia zostało napisane w języku matematyki; ani w przyrodzie, ani w bycie boskim nie istnieje żadna przypadkowość).



1/9
[góra strony]
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach