Właściwa strona - http://www.wiw.pl/astronomia/a-herschel-k-8komet.asp Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Czytaj: Biblioteka Delta Inne: Słowniki Szkoły wyższe Wszechświat w obrazkach Nowe: Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Astronomia Tematy - Historia astronomii - Narzędzia i metody astronomii - Astronomia sferyczna i praktyczna - Badania kosmiczne - Układ Słoneczny - Słońce - Galaktyki - Kosmologia - Niebo w tym miesiącu - Eseje Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Astronomia cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? Komety odkryte przez Karolinę Herschel powrót... 1. Kometa 1786 II C/1786 P1. Odkryta 1 sierpnia 1786 r. jako obiekt mgławicowy 7,5 wielkości gwiazdowej w gwiazdozbiorze Lwa, w odległości 39 o od Słońca. W drugiej połowie sierpnia osiągnęła maksimum jasności 5-6 wielkości gwiazdowych. Charles Messier ocenił długość jej warkocza na 1,5 o 18 sierpnia. Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 8 lipca 1786 r. w odległości 0,41 jednostki astronomicznej od Słońca. Po raz ostatni była obserwowana 26 października 1786 r. Ch. Messier, N. Maskelyne. 2. Kometa 1788 I C/1788 W1. Odkryta 26 listopada 1788 r. jako obiekt 6 wielkości gwiazdowej w Wielkiej Niedźwiedzicy, w odległości 96 o od Słońca. Niezależnie od Karoliny kometę zaobserwował tej samej nocy Charles Messier w Paryżu, podając, że miała jasne jądro otoczone mgławicą i słaby warkocz długości 2-3 o . Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 10 listopada 1788 r. w odległości 1,06 jednostki astronomicznej od Słońca. Po raz ostatni była obserwowana 30 grudnia 1788 r. P. F. A. M chain. 3. Kometa 1790 I C/1790 A1. Odkryta 7 stycznia 1790 r. jako obiekt 7 wielkości gwiazdowej na granicy konstelacji Pegaza i Liska, w odległości 50 o od Słońca. 9 stycznia William Herschel wyznaczył średnicę komy na 5-6'. Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 15 stycznia 1790 r. w odległości 0,76 jednostki astronomicznej od Słońca. Po raz ostatni była obserwowana 21 stycznia 1790 r. P. F. A. M chain i J.-D. Cassini. 4. Kometa 1790 III C/1790 H1. Odkryta 18 kwietnia 1790 r. jako obiekt 7 wielkości gwiazdowej w Andromedzie, w odległości 31 o od Słońca. 21 maja kometa widoczna gołym okiem miała warkocz długości 4 o . Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 21 maja 1790 r. w odległości 0,80 jednostki astronomicznej od Słońca. Po raz ostatni była obserwowana 29 czerwca 1790 r. Ch. Messier. 5. Kometa 1792 I C/1791 X1. Odkryta 15 grudnia 1791 r. w gwiazdozbiorze Jaszczurki, w odległości 93 o od Słońca. Tej samej nocy William Herschel wyznaczył średnicę komy na 6', a długość niepozornego warkocza na 15'. Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 14 stycznia 1792 r. w odległości 1,29 jednostki astronomicznej od Słońca. Po raz ostatni była obserwowana 28 stycznia 1792 r. Ch. Messier. 6. Kometa 1793 I C/1793 S2. Odkryta przez Charlesa Messiera 27 września 1793 r. jako obiekt 6 wielkości gwiazdowej w Herkulesie, w odległości 60 o od Słońca i, niezależnie, 7 października przez Karolinę Herschel. Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 5 listopada 1793 r. w odległości 0,40 jednostki astronomicznej. Po raz ostatni była obserwowana 8 stycznia 1794 r. Ch. Messier. 7. Kometa Enckego 2P/1795 V1. Dostrzeżona przez Karolinę Herschel 7 listopada 1795 r. jako obiekt 5,5 wielkości gwiazdowej w Łabędziu, w odległości 95 o od Słońca. Do 26 listopada precyzyjne pomiary pozycji komety zostały wykonane przez J. E. Bodego w Berlinie, H. W. M. Olbersa w Bremie i N. Maskelyne'a w Greenwich. 21 listopada średnica komy wynosiła wg Olbersa 3'. Na tej podstawie zostały wyliczone orbity paraboliczne i dopiero w 1822 r. J. F. Encke odkrył, że kometa ta porusza się po eliptycznej orbicie z okresem obiegu 3,3 roku. Kometa ta była wcześniej obserwowana w styczniu 1786 r. przez P. F. A. M chaina. Podczas pojawienia się w 1795 r. kometa przeszła przez peryhelium 21 grudnia 1795 r. w odległości 0,34 jednostki astronomicznej od Słońca. Podczas najjaśniejszego jak dotąd pojawienia się 1829 kometa Enckego miała jasność 3,5 wielkości gwiazdowej. 8. Kometa 1797 roku C/1797 P1. Odkryta 14 sierpnia 1797 r. jako obiekt 3 wielkości gwiazdowej widoczna gołym okiem w konstelacji Rysia, w odległości 57 o od Słońca. Niezależnie od Karoliny Herschel kometę odkryli tej samej nocy: A. Bouvard w Paryżu i S. Lee w Hackney Anglia. Wg obliczeń kometa przeszła przez peryhelium 9 lipca 1797 r. w odległości 0,52 jednostki astronomicznej. Po raz ostatni była obserwowana 31 sierpnia 1797 r. H. W. M. Olbers. Jarosław Włodarczyk powrót... Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.