Właściwa strona - http://www.wiw.pl/astronomia/a-herschel-k.asp Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Czytaj: Biblioteka Delta Inne: Słowniki Szkoły wyższe Wszechświat w obrazkach Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Astronomia Tematy - Historia astronomii - Narzędzia i metody astronomii - Astronomia sferyczna i praktyczna - Badania kosmiczne - Układ Słoneczny - Słońce - Galaktyki - Kosmologia - Niebo w tym miesiącu - Eseje Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Astronomia cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? Karolina Herschel powrót... Plakat informujący o wystawieniu "Mesjasza" Haendla 15 kwietnia 1778 r. pod dyrekcją Williama Herschela, z Karoliną Herschel w partiach solowych. Ze zbiorów Muzeum Herschela w Bath. Karolina Caroline Lucretia Herschel urodziła się 16 marca 1750 r. w Hanowerze. W sierpniu 1772 r. przyjechała na zaproszenie brata, Williama Herschela, do Bath w Anglii, gdzie cieszył się on sławą organisty, kompozytora, dyrygenta i nauczyciela muzyki. Tam Karolina rozpoczęła karierę śpiewaczki. Z jej "Autobiografii" wiemy, że w 1778 r. po występie w "Mesjaszu" Haendla zaproponowano jej angaż do Birmingham. "Musiałam całkiem nieźle się sprawić" - skomentowała to wydarzenie. Lecz zaraz dodała: "Ponieważ jednak nigdy nie miałam zamiaru śpiewać tam, gdzie mój brat nie jest dyrygentem, odrzuciłam propozycję". Gdy William Herschel otrzymał za odkrycie Urana 1781 królewską pensję, Karolina towarzyszyła mu w kolejnych przeprowadzkach: najpierw do Datchet, potem w 1785 r. do Clay Hall, by wreszcie w kwietniu 1786 r. osiąść w Slough, gdzie Herschel zbudował swe największe teleskopy. To właśnie w Datchet Karolinie przydarzyła się bardzo przykra przygoda. Herschel wykorzystywał w tamtym czasie do obserwacji teleskop o ogniskowej 6 m. Karolina była odpowiedzialna za korygowanie ustawienia teleskopu który miał coś w rodzaju montażu horyzontalnego i zapisywanie komentarzy brata na temat obserwowanych obiektów. Sterowanie teleskopem odbywało się za pomocą maszynerii, która podtrzymywała tubus oraz zwierciadło instrumentu. Z każdej strony urządzenia Herschel zamontował rzeźnickie haki, mające zapewne pełnić funkcję uchwytów. Pewnej zimowej nocy Karolina pośliznęła się na mokrym śniegu i nadziała na jeden z haków. Z właściwym sobie humorem w ten sposób opisała to wydarzenie: "[...] hak wbił się w moją prawą nogę jakieś 6 cali [15 cm] nad kolanem; mój brat zawołał: "Pośpiesz się!", lecz ja mogłam tylko odpowiedzieć żałosnym głosem: "Wiszę na haku". On i pomocnik natychmiast do mnie przybiegli, lecz gdy mnie zdejmowali, na haku pozostały niemal dwie uncje [pół kilograma] mego ciała". Lekarz, który opatrzył Karolinę, powiedział, że gdyby taką ranę otrzymał żołnierz, przeleżałby w szpitalu co najmniej 6 tygodni. "Na szczęście mogłam się pocieszyć tym - zanotowała w swej "Autobiografii" Karolina - że mój brat niczego nie stracił z powodu tego wypadku, gdyż przez resztę nocy niebo było zachmurzone". Jedyny autentyczny wizerunek Karoliny Herschel. Został on wykonany za jej młodości, zanim w 1772 r. opuściła Hanower, by dołączyć do brata w Bath. Karolina prowadziła także samodzielne obserwacje, rejestrując obiekty mgławicowe. W 1783 r. William skonstruował dla siostry pierwszy szukacz komet, a później wyposażył ją w większy instrument: o średnicy 23 cm i ogniskowej 150 cm. W latach 1786-1797 Karolina odkryła nim 8 komet, w tym w 1795 r. kometę, którą po raz pierwszy zaobserwowano 9 lat wcześniej, a którą obecnie nazywamy kometą Enckego. W dowód uznania zasług Karoliny dla astronomii król wyznaczył siostrze Williama roczną pensję 50 funtów. Po śmierci Williama 25 sierpnia 1822 r. Karolina nie umiała sobie znaleźć miejsca w Slough. W październiku 1823 r. wróciła do Hanoweru. Nie zerwała jednak z astronomią. Uporządkowała według współrzędnych wszystkie gromady gwiazd i mgławice, odkryte przez brata, za co w 1828 r. otrzymała od Royal Astronomical Society w Londynie złoty medal. W 1846 r., z okazji 96 urodzin Karoliny, król Prus uhonorował ją złotym medalem za osiągnięcia w nauce, a rok później książę i księżna Hanoweru osobiście wręczyli jej prezent urodzinowy: wielki fotel obity aksamitem. Wizyta trwała ponoć 2 godziny, w czasie których Karolina zaśpiewała książęcej parze jedną z najpopularniejszych kompozycji brata: "Suppose we sing a Catch". Jarosław Włodarczyk powrót... Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.