Właściwa strona - http://www.wiw.pl/astronomia/a-warstwy-slonca.asp Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Czytaj: Biblioteka Delta Inne: Słowniki Szkoły wyższe Wszechświat w obrazkach Nowe: Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Astronomia Tematy - Historia astronomii - Narzędzia i metody astronomii - Astronomia sferyczna i praktyczna - Badania kosmiczne - Układ Słoneczny - Słońce - Galaktyki - Kosmologia - Niebo w tym miesiącu - Eseje Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Astronomia cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? WARSTWY SŁOŃCA powrót... Słońce obserwowane w różnych długościach fal Gwałtowny wzrost temperatury wraz z wysokością w warstwie przejściowej powoduje, że atomy tworzące atmosferę Słońca tracą coraz więcej elektronów - gaz staje się silnie zjonizowany. Poszczególne jony mogą istnieć w stosunkowo niewielkim zakresie temperatury, a więc w wąskim przedziale odległości od powierzchni Słońca. Rysunek przedstawia średnią temperaturę i odpowiadającą jej wysokość, na której obfitość atomów o danym stopniu jonizacji jest największa. Stopień jonizacji pierwiastków oznaczamy cyframi rzymskimi, np. He I oznacza hel neutralny, He II - jednokrotnie zjonizowany itd.. Poszczególne jony są odpowiedzialne za powstawanie charakterystycznych linii widmowych. Obserwując Słońce w długości fali, która odpowiada takiej linii, widzimy warstwę o dokładnie określonej temperaturze i wysokości. Umożliwia to bardzo szczegółowe badanie struktury obszaru przejściowego i korony. Słońce w linii helu neutralnego He I o długości fali 58,43 nanometra, co odpowiada warstwie o temperaturze 20 tysięcy kelwinów. Na brzegu tarczy widoczne są pętle magnetyczne, unoszące w koronie obłoki gęstej materii. Zdjęcie zostało wykonane w 1997 r. przez instrument SUMER ang. Solar Ultraviolet Measurements of Emitted Radiation, umieszczony na pokładzie satelity SOHO. Fot. SOHO/ESA/NASA. Słońce w linii dwukrotnie zjonizowanego węgla C III o długości fali 97, 70 nanometra, co odpowiada warstwie o temperaturze 70 tysięcy kelwinów. Zdjęcie zostało wykonane w 1997 r. przez instrument SUMER ang. Solar Ultraviolet Measurements of Emitted Radiation, umieszczony na pokładzie satelity SOHO. Fot. SOHO/ESA/NASA. Słońce w linii pięciokrotnie zjonizowanej siarki Si VI o długości fali 93,30 nanometra, co odpowiada warstwie o temperaturze 200 tysięcy kelwinów. Zdjęcie zostało wykonane w 1997 r. przez instrument SUMER ang. Solar Ultraviolet Measurements of Emitted Radiation, umieszczony na pokładzie satelity SOHO. Fot. SOHO/ESA/NASA. Słońce w linii siedmiokrotnie zjonizowanego neonu Ne VIII o długości fali 77,04 nanometra, co odpowiada warstwie o temperaturze 600 tysięcy kelwinów. Zdjęcie zostało wykonane w 1997 r. przez instrument SUMER ang. Solar Ultraviolet Measurements of Emitted Radiation, umieszczony na pokładzie satelity SOHO. Fot. SOHO/ESA/NASA. Krzysztof Jahn powrót... Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.