Właściwa strona - http://www.wiw.pl/astronomia/1201-2-niebo.asp Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Inne: Szkoły wyższe Biblioteka Wszechświat w obrazkach Słowniki Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Astronomia Niebo w tym miesiącu Tematy - Historia astronomii - Narzędzia i metody astronomii - Astronomia sferyczna i praktyczna - Badania kosmiczne - Układ Słoneczny - Słońce - Galaktyki - Kosmologia - Niebo w tym miesiącu - Informacje o mapach i mapkach nieba - Okrągłe mapy nieba - Prostokątne mapki nieba - Widoczność planet wewnętrznych - Czas - Obiekty Messiera - Roje meteorów - Literatura uzupełniająca - Eseje Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Astronomia cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? Prostokątne mapki nieba Najciekawsze koniunkcje planet, gwiazd i Księżyca zostały zaprezentowane na dodatkowych, prostokątnych mapkach. Każda z nich przedstawia zazwyczaj jakiś wycinek nieboskłonu z fragmentem horyzontu. Warto zauważyć, że na prostokątnych mapkach pojawił się jeszcze bardziej szczegółowy podział horyzontu: są tam wyróżnione takie kierunki świata, jak SSE między S i SE, WSW między W i SW czy WNW między W i NW. Zasada jest prosta. Skoro pomiędzy, na przykład, zachodem W i południowym zachodem SW rozciąga się łuk 45 o , to punkt WSW znajduje się 22,5o na południe od W i 22,5 o na zachód od SW. By ułatwić zorientowanie się, jak wysoko ponad horyzontem należy szukać ciał niebieskich, mapki są wyposażone w skalę, odpowiadającą odległości kątowej 10 o . Łatwo możemy się przekonać, co to oznacza, sprawdzając, jaką część sfery niebieskiej przesłania nasza pięść, gdy spoglądamy na nią po wyciągnięciu przed siebie ręki. Za pomocą dłoni można również określić w przybliżeniu kąt 20 o - odległość kątową między końcami skrajnych palców rozcapierzonej dłoni: kciuka i małego palca - i 1 o , czyli grubość szczupłego palca. W mierzeniu odległości kątowych na niebie pomocne okazują się także dobrze znane obiekty. Średnica księżycowej tarczy wynosi 0,5 o , czyli 30'. Długość Wielkiego Wozu - od końca dyszla do tyłu skrzyni - sięga 25 o , a zatem nieco więcej niż możemy pokryć otwartą dłonią. W ogóle ów charakterystyczny układ gwiazd, w Polsce widoczny przez cały rok nad horyzontem, warto wykorzystywać jako wzorzec różnych odległości kątowych. Rysunek przedstawia, w jaki sposób. Jarosław Włodarczyk Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.