Właściwa strona - http://www.wiw.pl/historia/dziejepanstw/038-75.asp Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Inne: Szkoły wyższe Biblioteka Wszechświat w obrazkach Słowniki Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Historia Dzieje państw Jesteś tutaj Dzieje państw Prószyński i S-ka Warszawa 2000 Spis treści Wirtualny Atlas Historyczny Starożytna Grecja Dzieje państw Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Historia cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? XXXVIII 75. Podział imperium karolińskiego 814-43 Przez całe swe panowanie syn Karola Wielkiego Ludwik I Pobożny 814-40 pozostawał pod przemożnym wpływem swych duchownych doradców. W 816 r. papież Stefan IV 816-17 dokonał w Reims jego koronacji. Od tego momentu uznano że - wbrew wzorowi zaczerpniętemu wcześniej z Bizancjum - to jednak papież nadaje godność cesarską. W Ordinatio imperii wydanym w 817 r. Ludwik uregulował sprawę następstwa tronu. Na mocy tego rozporządzenia godność cesarska miała przejść na najstarszego syna cesarza, Lotara. Młodsi zaś otrzymali wydzielone dzielnice Pepin - Akwitanię, Ludwik Niemiecki - Bawarię. Na tym miały ostatecznie skończyć się podziały państwa. Już za życia Ludwika Pobożnego Lotar został mianowany współcesarzem. Przeciw temu rozporządzeniu wystąpił ostatecznie sam Ludwik, wyznaczając w 829 r. Alamanię jako odrębną dzielnicę Karolowi Łysemu, synowi swojej drugiej żony Judyty. W 830 r. wybuchł bunt synów Pepina - Ludwika i Lotara. Lotar, jako regent w Italii, zmusił papieża Paschalisa I 817-24, by ten go koronował na cesarza panował jako Lotar I. Constitutio Romana 824 Paschalisa utrzymała uprawnienia cesarskie w Państwie Kościelnym zwierzchność sądową i przysięgę wierności nowo wybranego papieża przed święceniami . W trzy lata po pierwszym wybuchł drugi bunt synów Ludwika Pobożnego, gdy ten odebrał Pepinowi Akwitanię. Na polach L gen pod Kolmarem wojsko Ludwika, zdradziło cesarza i przeszło na stronę Pepina. Cesarz został pozbawiony tronu. Szybko jednak został restytuowany przez Ludwika Niemieckiego i Pepina, obawiających się wzrostu potęgi Lotara. Gdy zmarł Pepin, Karol Łysy włączył do swej dzielnicy Akwitanię 838. Po śmierci Ludwika Pobożnego 840 kolejne lata przyniosły bratobójczą wojnę w państwie karolińskim. W 840 r. wybuchła wojna Ludwika Niemieckiego sprzymierzonego z Karolem Łysym przeciwko Lotarowi. Ludwikowi i Karolowi udało się pokonać brata w bitwie pod Fontenoy-en-Puisaye, niedaleko Auxerre 841. Zwycięzcy wzmocnili w 842 r. swój sojusz tzw. przysięgą sztrasburską jej tekst jest najstarszym pomnikiem języka starogórnoniemieckiego i starofrancuskiego. Sojusznicy zobowiązali się prowadzić wojnę z Lotarem do ostatecznego zwycięstwa. Wojnę zakończył układu z Verdun z 843 r. Państwo utworzone przez Karola Wielkiego zostało został ostatecznie podzielone między trzech jego wnuków. Z państwa frankońskiego wydzielono trzy części: środkową, wschodnią i zachodnią. Cesarz Lotar I otrzymał dzielnicę środkową, sięgającą od Morza Północnego przez Burgundię do Zatoki Gaetańskiej, z cesarskimi miastami - Akwizgranem i Rzymem. Ludwik Niemiecki objął w posiadanie dzielnicę Franków wschodnich, zaś Karol II Łysy - Franków zachodnich. Ideowo i nominalnie zachowano jednak jedność królestwa. [góra strony] Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.