Właściwa strona - http://www.wiw.pl/historia/dziejepanstw/048-99.asp
Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Inne: Szkoły wyższe Biblioteka Wszechświat w obrazkach Słowniki Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Historia Dzieje państw Jesteś tutaj Dzieje państw Prószyński i S-ka Warszawa 2000 Spis treści Wirtualny Atlas Historyczny Starożytna Grecja Dzieje państw Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Historia cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? XLVIII 99. Konsolidacja Nowy król, mąż Eleonory z Poitou dziedziczki księstwa Akwitanii, Ludwik VII 1137-80 brał udział w drugiej krucjacie. Podczas jego nieobecności zastępujący go opat Suger wprowadził powszechny bezpośredni podatek na pokrycie kosztów krucjaty. Po rozwodzie z Ludwikiem VII Eleonora poślubiła Henryka, księcia Normandii, hr. Anjou, Maine i Touraine, i wniosła mu w posagu Akwitanię. W 1154 r. został on królem Anglii gdzie panował do 1189 r. jako Henryk II. Filip II August 1180-1223 zakończył spory z Anglią Plantagenetów rządzoną przez Jana I bez Ziemi. Mianowicie w 1202 r. Filip wytoczył Janowi, jako swemu lennikowi, proces i pozbawił go wszystkich lenn we Francji. Następnie zdobył ziemie na północ od Loary. W 1204 r. skapitulowało Rouen. w 1212 r. Filip II August zawarł przymierze z Fryderykiem II Hohenstaufem skierowane przeciw Janowi bez Ziemi, cesarzowi Ottonowi IV Welfowi i możnowładcą flandryjskim. W 1214 r. Filip II August pokonał swoich przeciwników w bitwie pod Bouvines. Następnie zawarł w Chinon na pięć lat rozejm z Janem bez Ziemi. Angielskie posiadłości na północ od Loary pozostały w ręku Filipa. Trzecia część obszaru Francji należała w tym momencie do domeny królewskiej. Po zamordowaniu legata papieskiego Piotra de Castelnau przez pazia Rajmunda VI, hr. Tuluzy, papież Innocenty III ogłosił krucjatę przeciw albigensom katarom w południowej Francji 1209-29. Krzyżowcy pod wodzą Szymona de Montfort, hr. Leicester, zdobyli Prowansję 1209-18. Po dwudziestoletniej, krwawej, wojnie wojskom krzyżowców udało się opanować całe południe Francji. Przy podziale wojennych łupów de Montfort otrzymał hrabstwo Tuluzy. Po jego śmierci zginął w 1218 r. W walce ze zbuntowaną ludnością, jego syn zrzekł się swego dziedzictwa na rzecz Kapetyngów. Dzięki tej darowiźnie domena monarsza sięgała od Kanału La Manche do Morza Śródziemnego. W latach 1223-26 panował we Francji Ludwik VIII. Francja stała się dziedziczną monarchią. Miejscem koronacji zostało Reims. Za jego rządów Francuzi odebrali Anglikom Poitou i Saintonge 1224, zdobyto Awignon 1226 i Langwedocję. Król Ludwik IX Święty 1226-70, układem zawartym w Paryżu w 1229 r., zakończył wojny z albigensami. Rajmund VII z Tuluzy oddał koronie część prowincji Albigeois fragment Langwedocji między rzekami Tarn i Agout, północne Quierzy i księstwo Narbonny. Pozostałe posiadłości odziedziczyła po jego śmierci 1249 córka Joanna, która poślubiła Alfonsa z Poitiers, trzeciego syna Ludwika VIII. Również te posiadłości w 1271 r. przejęła korona. Domena królewska, do 1202 r. położona w głębi kraju, przesunęła się tym samym ku Morzu Śródziemnemu. Po powrocie z krucjaty Ludwik IX, spacyfikował bunt baronów wspierany przez wojska króla angielskiego Henryka III. Ten etap konfliktu francusko-angielskiego zakończył zawarty 1259 r. pokój paryski. Henryk III zrzekł się Normandii, Maine, Andegawenii i Poitou, a z księstwa Gujenny Akwitania złożył królowi francuskiemu hołd lenny. Po śmierci cesarza Fryderyka II 1250 Ludwik Święty stał się najpotężniejszym władcą Zachodu. Ludwik IX przeprowadził reformę administracji królewskiej, chcąc w ten sposób umocnić władzę królewską i przezwyciężyć podziały feudalne. Król powołał do życia radę królewską, w skład której wchodzili najwięksi wasale oraz królewscy prawnicy. Za panowania Ludwika IX we Francji nastąpiła reorganizacja sądów. W domenach monarszych powołano sądy królewskie, a w lennach ograniczono sądownictwo feudalne. Natomiast część rady królewskiej tworzyła parlament - stale urzędujący najwyższy sąd w państwie. [góra strony] Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.