Właściwa strona - http://www.wiw.pl/kulturaantyczna/iliada/iliada-tekst.asp?piesn=13&wers=51 Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Inne: Szkoły wyższe Biblioteka Wszechświat w obrazkach Słowniki Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Kultura antyczna Iliada poemat Homera Pieśń XIII, Wersy 51-100 ale wstrzymają ich w pięknych nagolenicach Achaje. Boję się tylko jednego groźnego miejsca ogromnie, gdzie do płomienia podobny szaleniec walką dowodzi, Hektor, co sam się przechwala, że Dzeusa grzmiącego jest synem. 55 Oby któregoś z was obu jakiś bóg serce nakłonił, by przeciwstawić moc swoją tamtemu i innych pobudzić, wtedy, choć dziko szturmuje, zdołacie go od okrętów cofnąć, chociażby sam Władca Olimpu w natarciu go wspierał . Tak rzekł Bóg ziemią władnący i wstrząsający lądami, 60 dotknął ich obu swym berłem i wielką mocą napełnił, ciałom użyczył zwinności i nogom, i rękom do ramion. Sam zaś uleciał w postaci szybkoskrzydłego jastrzębia, który się wzbija ze skały nawet dla kóz zbytnio stromej i na równinę w pościgu za innym ptakiem uderza - 65 tak wzbił się w górę Posejdon, bóg wstrząsający lądami. Pierwszy go poznał Ojleja syn, Ajas niedościgniony, i do Ajasa, co synem był Telamona, powiedział: Chyba, Ajasie, nam jakiś bóg, który przybył z Olimpu, wieszczka przybrawszy kształt, walczyć nakazał obok okrętów, 70 gdyż on Kalchasem być nie mógł z ptasiego lotu wróżącym. Łatwo poznałem to, patrząc na ruchy stóp i goleni, gdy nas opuszczał. Nietrudno jest bowiem boga rozpoznać. Więc mnie samemu z mej piersi miłej wyrywa się serce żądzą zmierzenia się z wrogiem; i bić się pragnę, i walczyć. 75 Nogi, ręce i ramiona moje tęsknią do bitwy . Na to mu tak w odpowiedzi rzekł Ajas, syn Telamona: Także ma dłoń niezmożona do rzutu celnego mej włóczni tęskni i zapał goreje we mnie, a stopy pode mną pragną już biec, aby zmierzyć się wreszcie, chociażby samotnie, 80 z synem Pryjama, Hektorem, co wciąż niesyty jest walki . Takie to wzajem toczyli pomiędzy sobą rozmowy, ciesząc się swoim zapałem, który w ich duszach rozniecił. Wtedy poruszył Achajów Bóg wstrząsający lądami wszystkich - przy lotnych okrętach wróciła do serc ich otucha, 85 ciała ich bowiem od zmagań i trudów bitewnych osłabły i ogarnęła ich dusze zgryzota na widok Trojan, którzy przez mury wysokie do ich okrętów się wdarli. Patrząc na wroga spod chmurnych brwi, gorzkie łzy wylewali, gdyż nie wierzyli, że ujdą złym losom. Ale Bóg, który 90 wstrząsa lądami, gdy wkroczył między falangi, moc wzniecił. Najpierw pośpieszył do Leita, Toasa i Teukrosa, potem do Peneleosa dzielnego i Deipyra, wreszcie do mistrzów wojennych Meryjona i Antilocha; tych zagrzewając, w te słowa odezwał się do nich skrzydlate: 95 Hańba, młodzieńcy Argiwów, przecież ja na was liczyłem, że ocalicie okręty nasze wśród krwawej rozprawy! Lecz gdy unikać będziecie nieszczęsnej bitwy, to prędko przyjdzie ten dzień, w którym ugną nas swą przemocą Trojanie. Biada nam! Wielkie ja sprawy, zdumienie budzące, oglądam, 100 straszne, o których mniemałem, że się przenigdy nie spełnią. [wstecz] [góra strony] [naprzód] Jestes tutaj Homer Iliada Przełożyła: Kazimiera Jeżewska Prószyński i S-ka Warszawa 1999-2000 Pieśń XIII Bitwa przy okrętach Wersy 51-100 Przejdz do Wstecz Naprzód Spis rzeczy Spis rzeczy Wstęp Pieśń I Pieśń II Pieśń III Pieśń IV Pieśń V Pieśń VI Pieśń VII Pieśń VIII Pieśń IX Pieśń X Pieśń XI Pieśń XII Pieśń XIII Pieśń XIV Pieśń XV Pieśń XVI Pieśń XVII Pieśń XVIII Pieśń XIX Pieśń XX Pieśń XXI Pieśń XXII Pieśń XXIII Pieśń XXIV Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Kultura antyczna cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.