Właściwa strona - http://www.wiw.pl/kulturaantyczna/iliada/iliada-tekst.asp?piesn=18&wers=51 Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Inne: Szkoły wyższe Biblioteka Wszechświat w obrazkach Słowniki Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Kultura antyczna Iliada poemat Homera Pieśń XVIII, Wersy 51-100 tłukły się w pierś, wyrzekając. Najgłośniej jęczała Tetyda: Siostry Nerejdy, wy wszystkie wyrzekań moich słuchajcie, a usłyszycie, jak wielka żałość przepełnia me serce! Biada mi, matce nieszczęsnej, bo dziecko na zgubę zrodziłam, 55 życie złe dając mężnemu i wspaniałemu synowi - najdumniejszemu z herosów. Jak pęd wybujał szlachetny. Pielęgnowałam go niby latorośl piękną w ogrodzie. I wyprawiłam pod Ilion na uskrzydlonych okrętach z Trojan narodem do walki. I już nie ujrzę go więcej, 60 już on do domu nie wróci - w Peleusa progi ojcowskie. Teraz, gdy jeszcze ogląda słoneczne światło i żyje, musi tak cierpieć boleśnie, a ja mu pomóc nie mogę. Jednak tam pójdę, zobaczę dziecko kochane i spytam, jaki to ból go doścignął, gdy był daleko od bitwy . 65 Tak powiedziała i z groty srebrzystej wyszła. A za nią wszystkie Nerejdy płaczące zdążały. Wkoło nich fale rozstępowały się z szumem. Gdy żyznej Troi dosięgły, jedna za drugą na stromy brzeg wychodziły, gdzie stały Myrmidonów okręty, na brzegu, w krąg Achillesa. 70 Do miotanego rozpaczą podeszła matka czcigodna, z głośnym szlochaniem objęła synowską głowę kochaną i wśród wyrzekań i jęków te rzekła słowa skrzydlate: Czemu tak płaczesz, syneczku? Jaki ból serce ci zranił? Powiedz, nie skrywaj niczego. Przecież Dzeus wszystko wypełnił, 75 o co go przedtem błagałeś, do góry wznosząc ramiona. Oto synowie Achajów zepchnięci aż pod okręty ciebie wciąż oczekują, klęskami wojny smagani . Z ciężkim westchnieniem Achilles o szybkich stopach powiedział: Matko, wiem o tym, że Władca Olimpu prośby me spełnił, 80 lecz co mi z tego, gdy w boju padł mój przyjaciel najmilszy - Patroklos; jego kochałem najbardziej z mych towarzyszy, bardziej niż własną swą głowę. Dziś go straciłem. A Hektor zbroję z martwego zdarł piękną, zachwycający rynsztunek, dar nieśmiertelnych wspaniały; wziął Peleus ten podarunek 85 w dniu, gdy on, człowiek śmiertelny, ciebie, boginię, zaślubił. Czemużeś ty, nieśmiertelna, nie pozostała w mórz głębi? Czemu on, Peleus, nie wziął kobiety ziemskiej za żonę? Teraz i tobie ból serce przeszyje nieuciszony, gdy syna w walce utracisz. Już nie zobaczysz go więcej 90 wracającego do domu. Bo serce mi nie dozwoli żyć pośród ludzi i istnieć spokojnie dalej, nim Hektor pod grotem włóczni spiżowej nie padnie w boju bez duszy, zanim za śmierć Patroklosa życiem mi swym nie zapłaci . Na to mu łzami zalana odpowiedziała Tetyda: 95 Prędko ty umrzesz, mój synu. Istotnie, jak sam wyrzekłeś, po śmierci bowiem Hektora kres twego życia niedługi . Gniewem wzburzony Achilles o szybkich stopach powiedział: Bodajbym zginął natychmiast, skoro nie mogłem ocalić jego - Patrokla. Daleko od swojej ziemi ojczystej 100 poległ i pewno mnie wzywał, wierząc, że wydrę go śmierci. [wstecz] [góra strony] [naprzód] Jestes tutaj Homer Iliada Przełożyła: Kazimiera Jeżewska Prószyński i S-ka Warszawa 1999-2000 Pieśń XVIII Sporządzenie zbroi Achillesa Wersy 51-100 Przejdz do Wstecz Naprzód Spis rzeczy Spis rzeczy Wstęp Pieśń I Pieśń II Pieśń III Pieśń IV Pieśń V Pieśń VI Pieśń VII Pieśń VIII Pieśń IX Pieśń X Pieśń XI Pieśń XII Pieśń XIII Pieśń XIV Pieśń XV Pieśń XVI Pieśń XVII Pieśń XVIII Pieśń XIX Pieśń XX Pieśń XXI Pieśń XXII Pieśń XXIII Pieśń XXIV Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Kultura antyczna cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.