Właściwa strona - http://www.wiw.pl/kulturaantyczna/iliada/iliada-tekst.asp?piesn=22&wers=51 Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Inne: Szkoły wyższe Biblioteka Wszechświat w obrazkach Słowniki Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Kultura antyczna Iliada poemat Homera Pieśń XXII, Wersy 51-100 Szczodry dał posag swej córce sędziwy Altes przesławny. Jednak jeżeli polegli i goszczą w domostwie Hadesa, biada i mnie, i ich matce - nam, cośmy dali im życie. Ale dla innych, dla ludu całego, mniejszy to będzie 55 żal, byłeś tylko nie zginął ty pod ciosami Achilla. Wróć więc, mój synu kochany, za mury i ocal od zguby Trojan i ocal Trojanki, a nie obdarzaj Pelidy sławą tak wielką, gdy miłe życie w spotkaniu utracisz. Miejże ty litość nade mną biedakiem, dopóki oddycham, 60 nędzny. Dość ojciec Kronida, gdy stoję na progu starości, dręczy mnie losem nieszczęsnym, klęsk tyle oglądać mi każe. Synów okrutnie zabitych, córki w niewolę wleczone, w gruzach komnaty zamkowe wskroś spustoszone, o ziemię dzieci rzucane, wśród walki zaciętej na śmierć i na życie, 65 ręką zwycięskich Achajów uprowadzone synowe! I mnie samego na koniec obok pałacu, przed progiem psy rozwścieczone żreć będą, gdy włóczni ostrzem spiżowym ktoś mnie przeszyje lub ciosem gwałtownym duszę wyzwoli. Psy przy mych stołach karmione, wrót domu strzegące wiernie 70 będą żłopały krew moją, warując z pełnym wściekłości sercem w przedsionku, przed drzwiami. Młodemu wszystko przystoi, kiedy go Ares powali i ostry spiż go przeorze; piękny jest, nawet gdy zginie, gdziekolwiek ciało odsłoni. Ale gdy brodę zbielałą, włos siwy i ciało sędziwe 75 psy głodne kłami poszarpią i starca bezwstyd obnażą - nie ma straszliwszej niedoli od tej dla ludzi śmiertelnych . Starzec tak mówił i włosy zbielałe szarpał rękami, z głowy je rwąc, ale duszy Hektora nakłonić nie zdołał. Z drugiej zaś strony i matka, szlochając gorzko, spłakana 80 szatę rozchyla, wskazując swą dłonią pierś matczyną, cała we łzach, i te słowa mówi do syna skrzydlate: Pierś tę uszanuj, Hektorze, me dziecko! Miej litość nade mną! Jeśli twój płacz niemowlęcy ta pierś przed laty koiła, to o tym wspomnij, mój synu kochany! I z tym człowiekiem 85 strasznym do walki nie stawaj sam, ale stąd, spoza murów walcz z niegodziwcem, bo jeśli on cię zabije, to wtedy, kwiecie kochany, ja ciebie na marach już nie opłaczę ani twa żona posażna. Od nas obydwóch daleko pod okrętami Argiwów psy ścigłe ciebie rozszarpią! . 90 Tak przemawiali spłakani, błagając syna drogiego wielu prośbami, lecz duszy nie nakłonili Hektora. On na Achilla strasznego, co już nadchodził, wciąż czekał. Tak jak wśród gór, przy jaskini wąż oczekuje człowieka jadowitymi obżarty ziołami i rozjątrzony, 95 patrząc groźnymi oczyma, zwinięty w kłąb przy jaskini - tak z nieugiętą dzielnością tam Hektor trwał niewzruszony. Wsparł połyskliwą swą tarczę o wystający zrąb wieży i tak, westchnąwszy, powiedział do swojej duszy wyniosłej: Biada mi! Jeśli za bramę wycofam się i za mury, 100 to Polydamas mnie pierwszy będzie miał prawo obwinić. [wstecz] [góra strony] [naprzód] Jestes tutaj Homer Iliada Przełożyła: Kazimiera Jeżewska Prószyński i S-ka Warszawa 1999-2000 Pieśń XXII Śmierć Hektora Wersy 51-100 Przejdz do Wstecz Naprzód Spis rzeczy Spis rzeczy Wstęp Pieśń I Pieśń II Pieśń III Pieśń IV Pieśń V Pieśń VI Pieśń VII Pieśń VIII Pieśń IX Pieśń X Pieśń XI Pieśń XII Pieśń XIII Pieśń XIV Pieśń XV Pieśń XVI Pieśń XVII Pieśń XVIII Pieśń XIX Pieśń XX Pieśń XXI Pieśń XXII Pieśń XXIII Pieśń XXIV Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Kultura antyczna cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.