Właściwa strona - http://www.wiw.pl/kulturaantyczna/iliada/iliada-tekst.asp?piesn=23&wers=1 Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Inne: Szkoły wyższe Biblioteka Wszechświat w obrazkach Słowniki Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Kultura antyczna Iliada poemat Homera Pieśń XXIII, Wersy 1-50 Taki więc w mieście trwał lament. W tym samym czasie Achaje gdy do okrętów i brzegu nad Hellespontem przybyli, porozpraszali się wszyscy, każdy do swego okrętu. Lecz Myrmidonom Achilles rozchodzić się nie pozwolił, 5 ale do swoich walecznych przyjaciół powiedział te słowa: Myrmidonowie wśród jeźdźców najszybsi, kochani druhowie! Nie wyprzęgajcie mi jeszcze swych koni o mocnych kopytach, ale zgromadźcie się tutaj z wozami swoimi i końmi, żeby opłakać Patrokla, umarłych czcić bowiem należy. 10 Gdy zaś jękami żałoby swe serce zaspokoimy, powyprzęgamy rumaki i wszyscy siądziemy do uczty . Tak powiedział. Jęknęli gromadnie, z nich pierwszy Achilles. Trzykroć dokoła zwłok konie o pięknych grzywach obwiedli, płacząc. Tetyda pragnienie lamentu w nich obudziła. 15 Piasek od łez ich zwilgotniał i zwilgotniały ich piękne zbroje od płaczu. Tęsknili do męża, co wrogów przerażał. Pierwszy z nich boski Achilles żałością przejęty okrutną, ręce mordercze złożywszy na piersi druha, powiedział: Bądź pozdrowiony, Patroklu, w posępnym domostwie Hadesa! 20 Wszystko, com przyrzekł cieniom niedawno, za chwilę wypełnię. Oto przywlokłem Hektora i na żer głodnym psom rzucę oraz dwunastu kwitnących młodzieńców przy stosie zabiję, synów trojańskich szlachetnych, za twoją śmierć rozgniewany . Tak powiedział. I znowu zelżył boskiego Hektora, 25 na twarz rzucając go obok martwego Menojtijady w pył. Zgromadzeni tymczasem swe zbroje pozdejmowali lśniące od spiżu, wyprzęgali rżące donośnie rumaki i przy okręcie zasiedli szybkonogiego Pelidy. Były tysiące zebranych. On ucztę wyprawił dla wszystkich. 30 Wiele tam wołów, co lśniły tłustością, pod ostrym żelazem, rycząc, padało i wiele baranów, i kóz beczących; także i świń lśniącozębych niemało, tłuszczem kwitnących, przy Hefajstosa płomieniu pięknie na rożnach się piekło. Wokół martwego Patrokla płynęła krew strumieniami. 35 Władcę Pelidę natomiast szybkonogiego do wodza Agamemnona powiedli, boskiego króla Achajów, z trudem skłoniwszy, bo w sercu za przyjaciela był gniewny. Kiedy zaś już do namiotu Agamemnona przybyli, wnet rozkazano heroldom o głosach donośnych, by wielki 40 kocioł do ognia przysunąć, bo nuż się uda nakłonić syna Peleusa, by obmył swe ciało krwią ubroczone. Ale Pelida odmówił i taką złożył przysięgę: Klnę się na Dzeusa, co z bogów największy jest i najlepszy, że nie obmyje mi ciała woda, dopóki nie złożę 45 zwłok Patroklosa na stosie i grobu mu nie usypie. Przy tym swe włosy obetnę na znak żałoby, bo nigdy większa mnie boleść nie spotka, dopóki przebywam wśród żywych. Teraz do uczty żałobnej nakłonić się pozwolimy. A gdy ukaże się Eos, ty rozkaż, Agamemnonie 50 suche zwieźć drzewo i wszystko przygotuj, tak jak należy [wstecz] [góra strony] [naprzód] Jestes tutaj Homer Iliada Przełożyła: Kazimiera Jeżewska Prószyński i S-ka Warszawa 1999-2000 Pieśń XXIII Igrzyska na cześć Patrokla Wersy 1-50 Przejdz do Wstecz Naprzód Spis rzeczy Spis rzeczy Wstęp Pieśń I Pieśń II Pieśń III Pieśń IV Pieśń V Pieśń VI Pieśń VII Pieśń VIII Pieśń IX Pieśń X Pieśń XI Pieśń XII Pieśń XIII Pieśń XIV Pieśń XV Pieśń XVI Pieśń XVII Pieśń XVIII Pieśń XIX Pieśń XX Pieśń XXI Pieśń XXII Pieśń XXIII Pieśń XXIV Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Kultura antyczna cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.