Właściwa strona - http://www.wiw.pl/kulturaantyczna/iliada/iliada-tekst.asp?piesn=23&wers=51 Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Inne: Szkoły wyższe Biblioteka Wszechświat w obrazkach Słowniki Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Kultura antyczna Iliada poemat Homera Pieśń XXIII, Wersy 51-100 dla umarłego, co w mroczne cienie Hadesu odchodzi. Niechże to wchłonie potęga nieugaszonych płomieni w oczach przyjaciół, a wojsko niech własne podejmie sprawy . Tak powiedział. Uważnie słuchali i byli posłuszni. 55 Potem, gdy każdy się zajął przygotowaniem do uczty, miejsca zajęli. Nikomu nic nie zabrakło dla duszy. Gdy zaś pragnienie napojem, a jadłem głód nasycili, wszyscy do swoich namiotów odeszli, by zażyć spoczynku, tylko Pelida na brzegu nad morzem głośno huczącym 60 leżał wśród Myrmidonów bezsenny, ciężko wzdychając, w miejscu, gdzie fala szumiąca tłukła o puste wybrzeże. Wreszcie ogarnął go słodki sen, który duszę wyzwala z troski nużącej. Dość przecie utrudził ciało dorodne, gdy pod Ilionem wiatrami owianym ścigał Hektora. 65 Ale we śnie mu się zjawił duch nieszczęsnego Patrokla, z kształtu wyniosłej postaci, niezwykłej oczu piękności, głosu i szat, które nosił za życia, zupełnie podobny. Stanął nad głową Pelidy i w takie ozwał się słowa: Śpisz, Achillesie, spokojnie, o przyjacielu nie pomnisz. 70 O mnie żyjącym tyś myślał, lecz zapomniałeś o zmarłym. Prędko mnie połóż na stosie, bym wszedł za bramy Hadesu. Duchy mi wejść zabraniają, widmowe cienie umarłych nie dozwalają mi zająć miejsca wśród nich poza rzeką, ale się błąkam przed domem Hadesa w pustyni bezmiernej. 75 Podaj mi rękę. Stroskany jestem, bo przecież już nigdy więcej z przybytku Hadesa nie wrócę, ogniem strawiony. Nigdy już tak jak za życia z dala od naszych przyjaciół miłych obydwaj naradzać się nie będziemy, bo Kera pchnęła mnie w otchłań złowroga, niezmienna od dnia urodzin. 80 Także i tobie twa Mojra, do bogów podobny Achillu, zgubę niedługo zgotuje pod Trojan dzielnych murami. Ale chcę jeszcze ci zwierzyć coś i do czegoś nakłonić: kości mych, drogi Achillu, nie kładź daleko od swoich. Razem niech będą, jak kiedyś w waszym domostwie, gdy wspólnie 85 rośliśmy, gdy Menojtijos sprowadził mnie z Opoentu, wiodąc do domu waszego po moim czynie morderczym, w dniu, gdy zabiłem niechcący syna Amfidamanta, w gniewie, przy błahej grze w kostki, dziecinną złością porwany. Wtedy mnie Peleus, jeździec wyborny, zaprosił do siebie 90 i najtroskliwiej wychował i towarzyszem zwał twoim. Niechże więc urna dwuuszna kości nam wspólnie okryje złota. Na drogę ci dała tę urnę matka czcigodna . Na to mu tak odpowiedział o szybkich nogach Achilles: Czemu, najdroższa mi głowo, z wyrzutem do mnie przychodzisz, 95 każdą z tych rzeczy zlecając z osobna. Ja przecież najchętniej wszystko wypełnię i będę twoim życzeniom posłuszny. Podejdźże bliżej, niech jeden drugiego weźmie w ramiona, abyśmy mogli lamentem żałobnym nasycić się wzajem . Tak powiedział i ręce wyciągnął pełne miłości, 100 ale miłego nie objął, bo dusza jak dym pod ziemię [wstecz] [góra strony] [naprzód] Jestes tutaj Homer Iliada Przełożyła: Kazimiera Jeżewska Prószyński i S-ka Warszawa 1999-2000 Pieśń XXIII Igrzyska na cześć Patrokla Wersy 51-100 Przejdz do Wstecz Naprzód Spis rzeczy Spis rzeczy Wstęp Pieśń I Pieśń II Pieśń III Pieśń IV Pieśń V Pieśń VI Pieśń VII Pieśń VIII Pieśń IX Pieśń X Pieśń XI Pieśń XII Pieśń XIII Pieśń XIV Pieśń XV Pieśń XVI Pieśń XVII Pieśń XVIII Pieśń XIX Pieśń XX Pieśń XXI Pieśń XXII Pieśń XXIII Pieśń XXIV Szukacz Przeszukaj za pomocą Szukacza: witrynę Kultura antyczna cały Wirtualny Wszechświat Przeszukaj inne witryny wydawnictwa Prószyński i S-ka Jak zadawać pytania? Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.