Właściwa strona - http://www.wiw.pl/kulturaantyczna/twardecki/termin.asp?et=fortuny_swiatynia_praeneste Wiw Matematyka i przyroda: Astronomia Biologia Fizyka Matematyka Humanistyka: Historia Kultura antyczna Literatura Plastyka Czytaj: Biblioteka Delta Inne: Słowniki Szkoły wyższe Wszechświat w obrazkach Nowinki Nowości Jesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat Kultura antyczna Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu Hasła na literę F Fortuny świątynia Praeneste Jeden z największych i najciekawszych zespołów architektonicznych okresu późnej Republiki i jednocześnie jedno z dwóch najważniejszych miejsc kultu bogini Fortuny w Italii. Czas jego ostatecznego ukształtowania to koniec II w. p.n.e. i początek I w. p.n.e. Wiadomo, że prace konserwatorskie prowadził tutaj Sulla. Okręg składa się z dwóch kompleksów budowli: wyższego i niższego. Znajdują się w nich świątynie powstałe w różnym czasie, poczynając od IV w. p.n.e. Najpierw wchodziło się do wielkiej czteronawowej bazyliki, która przylegała do kryptoportyku z oknami między półkolumnami. Jej przedłużeniem od strony frontowej był dwukondygnacyjny portyk i dwa małe pomieszczenia usytuowane symetrycznie po obu stronach wejścia. Po stronie lewej znajdowała się naturalna grota grota wróżb zamieniona w nimfeum z mozaiką na podłodze, po stronie prawej mała salka zakończona apsydą i podium ozdobionym fryzem doryckim dorycki porządek i półkolumnami - również dekorowana mozaiką. Za tymi budowlami ciągnęło się kilka sztucznych tarasów prowadzących na wyższy poziom. Pierwsze dwa drugi z portykiem kolumnowym i pięcioma nimfajonami oraz piąty wzmocnione były wielkim murem zbudowanym w opus polygonale. Na trzecim tarasie znajdowała się wielka rampa częściowo zamknięta, częściowo obudowana kolumnadą w stylu doryckim. Pośrodku rampy umieszczono wejście na czwarty taras, na którym zbudowano portyk w stylu jońskim. Symetrycznie, po obu stronach wejścia, którym można było się dostać do kompleksu najwyższego, ustawiono dwie eksedry. Na jednej piątej wysokości schodów wybudowano bramę z półkolumnami w stylu doryckim, zaznaczając tym samym poziom piąty. Przestrzeń szóstego tarasu tworzył w większości dziedziniec 153,5 x 112 m obudowany z trzech stron podwójnym portykiem w stylu korynckim. Przez arkadowe przejścia arkada wchodziło się dalej na placyk w kształcie teatralnej cavea, otoczonej półkoliście podwójnym portykiem w stylu korynckim, poprzez który przechodziło się do ostatniej konstrukcji tego kompleksu - tolosu z posągiem bogini. Całe założenie architektoniczne było niewątpliwie inspirowane wielkimi, tarasowymi konstrukcjami hellenistycznymi np. na Rodos i jest dziełem zupełnie wyjątkowym zarówno ze względu na technikę, jak i poziom artystyczny wykonania. [góra strony] Jesteś tutaj Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu Autor: Alfred Twardecki Hasło: Fortuny świątynia Praeneste Litery A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W Z Szukacz Przeszukaj: Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu witrynę Kultura antyczna Jak zadawać pytania? Wiw - strona główna | Astronomia i kosmologia | Biologia | Fizyka | Matematyka | Historia | Kultura antyczna | Literatura | Szkoła-Plastyka | Nowinki | Nowości | Szkoły wyższe | Biblioteka | Wszechświat w obrazkach | Słowniki | Copyright Prószyński i S-ka SA 2000. All rights reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.