XXII 27. Pierwszy Związek Morski

W 477 r. p.n.e., dla dalszej brony przed zagrożeniem perskim, powstał I Związek Morski, w skład którego weszły Ateny i miasta jońskie. Siedziba Związku i jego skarb mieściły się na wyspie Delos. Władzę sprawować miały na równych prawach Ateny i Zgromadzenie Sprzymierzonych, na którym każdemu państwu przypadał 1 głos. Na 460 talentów wyznaczył ogólną sumę danin płaconych przez wszystkie miasta związkowe do wspólnego skarbu Arystydes, zwany stąd sprawiedliwym. Od początku wszakże w Związku zaznaczyła się dominująca pozycja Aten, które od tej pory stały się największą potęgą gospodarczą Grecji, co wywołało ochłodzenie ich stosunków ze Spartą.

W 470 r. p.n.e. jeden z bohaterów wojen perskich, Temistokles, został wygnany z Aten w wyniku ostracyzmu i umarł jako, podległy Persji władca Magnezji nad Meandrem. Wojnę przeciw Persji kontynuował natomiast Kimon, syn Miltadesa, stojący na czele Związku Morskiego.

W 465 r. Kimon odniósł zwycięstwo nad Persami u ujścia Eurymedontu w południowej części Azja Mniejszej. Wzrost potęgi Aten wywoływał pogłębiającą się wrogość Sparty. Wskutek katastrofalnego trzęsienia ziemi w 464 r. p.n.e. i III wojny messeńskiej (464-55) zmalała liczba Spartan. Przysłane do pomocy przy oblężeniu twierdzy Ithome ateńskie oddziały posiłkowe zostały jednak odesłane przez Spartę z obawy przed rozpowszechnianiem przez nie nowinek demokratycznych. Stało się to przyczyną wygnania z Aten w 461 r. p.n.e. W wyniku ostracyzmu Kimona, posądzanego o sprzyjanie Sparcie.