XXII 28. Ateny w dobie Peryklesa

Ugrupowanie demokratyczne, na czele którego stali Perykles i Efialtes, uznało pogorszenie stosunków ze Spartą za dogodny moment do ataku na arystokrację. W 462 r. p.n.e. na ich wniosek wszystkie decyzje polityczne i stanowienie prawa przejęły Rada, sąd przysięgłych (heliaja) i Zgromadzenie. Areopag utrzymał jedynie resztki swych wcześniejszych uprawnień (sprawy o zabójstwo). Po zamordowaniu Efialtesa w 461 r. reformę kontynuuje Perykles, który w tym samym roku wprowadził państwowe wynagrodzenie dla członków rady i sędziów. Pełną demokratyzacji zapewniło dopuszczenie w 458 r. trzeciej klasy (zeugitai) do sprawowania urzędu archonta. Odsunięcie arystokracji od władzy przeniosło odpowiedzialność za państwo na lud. Jednakże pod innymi względami, (ujętymi w ustawie o obywatelstwie z 451 r. p.n.e.), reformy miały mniej egalitarny wydźwięk. Została wprowadzona bowiem zasada ekskluzywności (obywatelstwo ateńskie przysługiwało odtąd tylko tym, których obydwoje rodzice byli Ateńczykami), ograniczono też liczbę osób uprawnionych do świadczeń w pieniądzu i zbożu.