Historia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Historia > Dzieje państw  
  Jesteś tutaj
Dzieje
państw

© Prószyński i S-ka
Warszawa 2000

  Spis treści
Wirtualny
Atlas
Historyczny
Starożytna
Grecja
Dzieje państw

XXV 34. Wojny diadochów (323-280 p.n.e.)

Po śmierci Aleksandra Wielkiego pomiędzy jego wodzami (diadochami) wybuchł konflikt o władzę. W 323 r. p.n.e. rządy przejęli możnowładcy macedońscy jako opiekunowie niepełnoletniego syna oraz przyrodniego brata Aleksandra, a jeden z wodzów, Perdikkas, został wyznaczony regentem. Dokonał się faktyczny podział imperium między namiestników: Antypatra w Macedonii i Grecji, Antygona we Frygii i Lidii, Ptolemeusza w Egipcie oraz Lizymacha w Tracji.

W następnych latach (do 281 p.n.e.) wodzowie ci i ich następcy toczyli walkę o sukcesję po Aleksandrze ("wojny diadochów"), a niektórzy z nich próbowali nawet przywrócić jedność imperium. Po zamordowaniu Perdikkasa podczas ataku na Egipt w 321 r. W Triparadeisos nastąpił nowy podział władzy: Antypater został regentem, a Antygon i Kassander stanęli na czele armii. Ten ostatni w 316 r. po zamordowaniu matki Aleksandra, Olimpias, objął władzę nad Macedonią. W 310 r. zamordowana została Roksana i jej syn, przez co ubyli kolejni pretendenci do schedy po Aleksandrze. W 316 r. umarł Eumenes, wyznaczony przez Polyperchonta następcą Antypatra, stojącego na czele armii walczącej z Antygonem Jednookim, pragnącym przejąć władzę nad całym imperium. Przeciwko niemu sprzymierzyli się Kassander, Ptolemeusz, Lizymach i Seleukos (namiestnik w Babilonie), co doprowadziło do wybuchu III wojny diadochów (315-01 p.n.e.). Po ataku Ptolemeusza na Grecję Demetrios Poliorketes, Syn Antygona, zdobył Ateny. W 306 r. flota Demetriosa pokonała Ptolemeusza pod Salaminą cypryjską. W konsekwencji Demetrios i Antygonos przyjęli tytuły królewskie, co uczynili wkrótce także Ptolemeusz, Seleukos, Lizymach i Kassander. Oznaczało to ostateczny rozpad imperium Aleksandra. W 301 r. p.n.e. pod Ipsos miała miejsce decydująca bitwa - Seleukos i Lizymach pokonali, liczącego 81 lat, Antygona, ostatniego przedstawiciela władzy centralnej. Powstały wówczas 4 królestwa: Lizymacha w Tracji i Azji Mniejszej, Kassandra w Macedonii, Ptolemeusza w Egipcie i Seleukosa na pozostałych terenach dawnego imperium perskiego.

W następnych latach (295-85 p.n.e.) syn Antygona, Demetrios, mając za sobą dość awanturnicze życie, opanował Ateny, a po śmierci Kassandra - także Macedonię. W tej sytuacji Lizymach, Seleukos i Ptolemeusz zawiązali przeciwko niemu przymierze. Demetrios został wypędzony z Macedonii i uwięziony przez Seleukosa umarł w 283 r.. W 281 r. Seleukos odniósł zwycięstwo w bitwie pod Kurupedion, zadając klęskę i śmierć 75- letniemu Lizymachowi.

Tym samym zakończył się okres wojen diadochów. W ich wyniku powstały 3 silne monarchie: Macedonia Antygonidów, Azja Przednia (Syria) SeleukidówEgipt Ptolemeuszów.


 
 
[góra strony]
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach