Historia
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Historia > Dzieje państw  
  Jesteś tutaj
Dzieje
państw

© Prószyński i S-ka
Warszawa 2000

  Spis treści
Wirtualny
Atlas
Historyczny
Starożytna
Grecja
Dzieje państw

XLVII 96. Cesarze frankońscy albo saliccy (1024-1125)

Konrad II (1024-39), prawnuk księcia Lotaryngii Konrada Rudego, został wybrany cesarzem w Kamba nieopodal Oppenheim (Frankonia), a koronowany w Moguncji. Konrad zagwarantował wasalom dziedziczność i nienaruszalność ich lenn (1037).

Jego panowanie rozpoczęło się od strat terytorialnych. Marchię Szlezwiku zajął w 1025 r. król duński Kanut Wielki, a ziemie między rzekami Fischa i Leitha - Węgrzy.

Konrad II uzyskał natomiast sukcesy na wschodzie, bowiem król Polski, Mieszko II [P2], musiał zrezygnować ze swych praw do Łużyc i Milska (1031). W 1033 r. doszło do połączenia Królestwa Burgundii z Rzeszą Niemiecką. Związek z Italią był zabezpieczony dzięki opanowaniu przez Konrada ważnych zachodnich przełęczy alpejskich. Powstało w ten sposób "imperium" złożone z "trójcy": Niemcy - Italia - Burgundia.

Podczas pierwszej wyprawy włoskiej Konrad (1026/27) koronował się "żelazną koroną Longobardów" w Mediolanie, a później także cesarską koroną w Rzymie (1027).

W trakcie drugiej wyprawy włoskiej (1037-38) cesarz, prowadząc walki z Aribertem z Mediolanu, który cieszył się poparciem mieszczaństwa, po raz pierwszy został pokonany przez miasta lombardzkie. Aribert obdarzył milicję mediolańską wozem z chorągwią (carroccio), symbolem wolności miejskiej.

Następca Konrada, Henryk III (1039-56), ożeniony z Agnieszką z Poitou, pokonał Brzetysława czeskiego (1041) i zwyciężył Węgrów (1044). Czechy i Węgry stały się odtąd lennem niemieckim.

Henryk podjął reformę Kościoła. W 1046 r. zorganizował synody w Sutri i w Rzymie. "Zdjął" z urzędu trzech papieży i doprowadził do pozbawienia rzymskiego stronnictwa arystokratycznego wpływu na wybór papieża. w 1047 r. miała miejsce koronacja cesarska Henryka III.

Po podziale Lotaryngii w 1044 r. doszło do długotrwałych walk między cesarzem i księciem Gotfrydem Brodatym, który otrzymał w lenno tylko Górną Lotaryngię. Gotfryd potajemnie poślubił Beatrycze toskańską (1054) i dzięki temu stworzy potężne książęce władztwo terytorialne. Nadając szerokie przywileje miastom, Henryk III ograniczył władzę margrabiowską. Beatrycze i jej córka Matylda zostały uwięzione przez cesarza i przewiezione do Niemiec.

W 1045 r. biskup Adalbert objął biskupstwo w Bremie i rozpoczął misje na północy. Nie udała mu się jednak próba uczynienia z Bremy "patriarchatu Północy".

Kolejny władca Niemiec z dynastii salickiej, Henryk IV, panował w latach 1056-1106. W okresie regencji jego matki Agnieszki z Poitou (do 1062 r.), arcybiskupa kolońskiego Anno (do 1063 r.) oraz Adalberta biskupa Bremy (do 1065 r.) rosła siła książąt. Po objęciu władzy przez Henryka Adalbert został obalony przez książąt (1066). W walce z książętami Henryk opierał się na ministeriałach, niższej szlachcie i miastach cesarskich. Jego bezwzględne postępowanie w trakcie poszerzania posiadłości królewskich w Harzu doprowadziły do wybuchu powstania Sasów, napadu na Henryka w Harzburgu i burzenia zamków (1073). Niepokoje te zakończył pokój w Gernstungen. Sasi poddali się ostatecznie w 1075 r., po zwycięstwie Henryka w bitwie pod Homburgiem n. Unstrutą.


 
 
[góra strony]
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach