Kultura Antyczna
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Kultura antyczna > Eseje > Itaka  



[1]  [2]  [3]  [4] 
Pierwszym z nich był Anglik William Gell, który prowadził tu swe poszukiwania w latach 1801 i 1806, nie urządził jednak metodycznych wykopalisk. Wiadomo, że odkrył napis ze świątyni Artemidy znajdującej się niegdyś na terenie późniejszego Wathy. Zabytek ten został prawdopodobnie wywieziony do Wenecji. Angielscy zarządcy wyspy przymykali oczy na poczynania swych rodaków wywożących antyczne znaleziska. Słyszymy o brązowych mieczach, złotych klejnotach, o narzędziach i naczyniach, które opuszczały Itakę, by rozproszyć się bezpowrotnie po kolekcjach prywatnych, mniej lub bardziej przypadkowych zbieraczy. Wszelkie rekordy pobił jednak Korsykanin Guitera, który odkrył i splądrował dwieście starożytnych grobów u stóp wzgórza Aetos. Pochodzące z nich bezcenne przedmioty - posągi, drogie kamienie, hełm, narzędzia żelazne i brązowe, różne ozdoby i monety z epoki hellenistycznej i rzymskiej - posyłał w tajemnicy za granicę i sprzedał za 6 tysięcy funtów. Wielką liczbę monet przetopił, nie mogąc znaleźć nabywcy.

Te nielegalne wykopaliska skończyły się, gdy w roku 1864 Itaka, wraz z innymi wyspami jońskimi, stała się częścią królestwa Grecji, trudno jednak nie myśleć o tym, jakie skarby przepadły bezpowrotnie. A niejeden z tych zabytków mógłby zapewne rzucić wiele światła na dawną historię wyspy.

W cztery lata po przyłączeniu Itaki do Grecji pojawił się tu Heinrich Schliemann, rozpoczynając od wyspy Odyseusza swą wędrówkę po świecie Homera, która miała go doprowadzić do odkrycia Troi. Na kartach jego pamiętnika odnajdujemy zapis wzruszenia, jakiego doświadczał, czytając miejscowym wieśniakom fragmenty Odysei. Na górze Aetos odnalazł fundamenty antycznych budowli, a pośród nich naczynia i różne przedmioty, które wyjeżdżając zabrał ze sobą. Przechowywał je później w swym domu w Paryżu i możliwe, że znalazły się one pośród skarbów trojańskich podarowanych przezeń potem muzeum w Berlinie. Na Itakę wrócił Schliemann w roku 1878, opromieniony sławą odkrywcy Troi, by kontynuować swe poszukiwania.

Góra Aetos oddalona jest o 4 kilometry od Wathy i wznosi się na wysokość 380 metrów ponad istmem, czyli wąskim przesmykiem łączącym dwie niemal oddzielone górzyste części wyspy. Ten pasek lądu mierzy w najwęższym miejscu zaledwie 620 metrów, ze szczytu góry rozciąga się zatem widok jakby na dwa morza oblewające wyspę - ku leżącemu daleko na wschodzie lądowi Grecji i na położone od zachodu, oddzielone jedynie wąską cieśniną, błękitne stoki gór wyspy Kefallenii. Widok ze szczytu Aetos ku północnej części Itaki, wypiętrzonej z morza stromymi zboczami góry Neriton, należy z pewnością do najpiękniejszych krajobrazów Śródziemnomorza i nic dziwnego, że w swej romantycznej wyobraźni Schliemann ujrzał w odnalezionych tu resztkach murów pozostałości pałacu Odyseusza, który władczym spojrzeniem mógł stąd ogarnąć większość swego królestwa. Od tego czasu miejsce to zaczęto nazywać Zamkiem Odysa.

Dopiero w roku 1930 miało się okazać, że Odysowa stolica leżała gdzie indziej. Ruiny z góry Aetos należą do miasta Alalkomenaj, zbudowanego już w VIII wieku p.n.e., a więc w czasach Homera, a mury "cyklopie", które Schliemann mógł uważać za podobne murom Myken i Tirynsu, zaczęto budować około roku 700 p.n.e. W pobliżu odkryto też pozostałości świątyni Artemidy lub Apollona. Warto jednak dodać, że góra dostarczyła także drobniejszych znalezisk z epoki mykeńskiej, odwiedzać ją więc musieli współcześni Odyseusza, a trudno sobie wyobrazić, aby w tym strategicznie ważnym miejscu nie postawił choć raz swej stopy i sam król Itaki.

Na wybrzeżu między istmem a wejściem do zatoki, nad którą leży Wathy, znajduje się niewielka okrągła zatoczka zwana Deksia. W Odysei statek Feaków przybywa o świcie do zatoki Forkysa, a załoga układa na brzegu śpiącego Odyseusza, który w ten sposób po wieloletniej wędrówce powraca do ojczyzny. Obok śpiącego Feakowie pozostawiają bogate dary: cenne szaty, złote i brązowe naczynia. Obudziwszy się, Odys ukrywa drogie przedmioty w pobliskiej grocie poświęconej Najadom, zanim wyruszy, by odzyskać władzę nad swoim królestwem i ukarać zalotników Penelopy.

[1]  [2]  [3]  [4] 
[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach