Kultura Antyczna
  Wiw.pl   Na bież±co:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywisto¶ci   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszech¶wiat w obrazkach    
  Jeste¶ tutaj:  Wirtualny Wszech¶wiat > Kultura antyczna > Iliada  
Pie¶ń X, Wersy 551-580


   lecz nie widzia3em w swym ?yciu tak pieknych, jak te, rumaków.
   Pewnie was jaki¶ bóg tymi konmi w spotkaniu obdarzy3!
   Dzeus, co ob3oki gromadzi, kocha was przecie i córa
   Egidodzier?cy wam sprzyja, o jasnych oczach Atena".
555        Na to mu tak w odpowiedzi rzek3 Odyseusz przebieg3y:
        "Synu Neleusa, Nestorze, najwieksza chlubo Achajów!
   Latwo jest bogu, gdy zechce, nawet piekniejsze rumaki
   komu¶ darowaa, bo przecie? moc boska jest niezmierzona.
   Ale te konie, sedziwy Nestorze, o które mnie pytasz,
560   ¶wie?o przyby3y od Traków. Ich pana waleczny Diomedes
   zabi3 i ca3± dru?yne pokona3 - dwunastu dostojnych,
   a trzynastego, ich szpiega, ujeli¶my przy okretach
   blisko. Ten w naszym obozie co¶ mia3 ochote wyweszya;
   Hektor go wys3a3 tu do nas i inni dzielni Trojanie".
565        Tak powiedzia3 i z u¶miechem konmi o mocnych kopytach
   przeby3 g3eboki rów. Za nim z rado¶ci± przeszli Achaje.
   Gdy do pieknego namiotu syna Tydeusa przybyli,
   tam uwi±zali rumaki misternie zdobionym rzemieniem;
   oba przy ?3obie tym samym, gdzie sta3y ju? Diomedesa
570   konie jak wiatr bystronogie, chrupi±ce s3odk± pszenice.
   A Odyseusz przy rufie zbroje po3o?y3 zbroczon±
   krwi± Dolonow±, by potem w ofierze daa j± Atenie.
   Potem obydwaj rzesisty pot z siebie w morzu sp3ukali,
   w ton zanurzaj±c sie - z karków, z nóg, z bioder swych dooko3a.
575   A gdy rzesisty pot fala morska z ich cia3 op3uka3a,
   gdy orze1wili swe serca ¶wie?o¶ci± mi3ej och3ody,
   w polerowanych przepieknie wannach u?yli k±pieli.
   Potem obmyci dok3adnie i namaszczeni oliw±
   obaj zasiedli do uczty i dla Ateny w ofierze,
580   czerpi±c z pe3nego krateru, s3odkiego wina ulali.
  Jeste¶ tutaj
Homer
Iliada

Przełożyła:
Kazimiera Jeżewska
© Prószyński i S-ka
Pie¶ń X
Doloneja
Wersy 551-580
  Przejdz do
Wstecz
Naprzód
  Spis rzeczy
Spis rzeczy
Wstęp
Pie¶ń I
Pie¶ń II
Pie¶ń III
Pie¶ń IV
Pie¶ń V
Pie¶ń VI
Pie¶ń VII
Pie¶ń VIII
Pie¶ń IX
Pie¶ń X
Pie¶ń XI
Pie¶ń XII
Pie¶ń XIII
Pie¶ń XIV
Pie¶ń XV
Pie¶ń XVI
Pie¶ń XVII
Pie¶ń XVIII
Pie¶ń XIX
Pie¶ń XX
Pie¶ń XXI
Pie¶ń XXII
Pie¶ń XXIII
Pie¶ń XXIV
Wiw.pl  |  Na bież±co  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywisto¶ci  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszech¶wiat w obrazkach