Kultura Antyczna
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Kultura antyczna > Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu  > Hasła na literę M  
Mykeńska rzeźba

Jest to część sztuki mykeńskiej, która jest uważana, podobnie jak rzeźba minojska, za najbardziej upośledzoną. Do niedawna znano jedynie małe, najwyżej kilkunastocentymetrowe figurki. Ten stan rzeczy zmienił się po wykopaliskach, jakie przeprowadzono na wyspie Keos. Znaleziono tam około 20 kobiecych posągów w strojach kreteńskich z odsłoniętymi piersiami, z których część była naturalnej wielkości, a część osiągała wysokość około 1 m. Różniły się one od typowych przedstawień minojskich ułożeniem rąk - obie ręce są tutaj opuszczone ku dołowi, a nie ku górze. Największy rozwój rzeźby mykeńskiej, reprezentowanej przez małe formy przypada na lata 1300-1200 p.n.e. Przeważają pośród nich posągi kobiet i zwierząt, rzadziej - mężczyzn. Wzory zaczerpnięto z Krety, jednak można zaobserwować, na przykładzie posążków kobiet, ewolucję wpływającą na zmiany w ich formie. Pierwotnie były one przedstawiane w sposób stosunkowo wierny względem rzeczywistego kształtu kobiecego ciała. W drugiej fazie rozwoju stają się one bardziej stylizowane: podniesione w geście modlitwy ramiona przylegają do ciała, które przypomina kształtem dysk z głową zaznaczoną niewielkim występem i nogami w formie przypominającej kolumnę. W ostatniej fazie ramiona ponownie oddzielono od korpusu, zachowując jednak poprzednią stylistykę postaci. Wszystkie one były malowane. Ważnym zespołem figurek są rzeźby znalezione w Mykenach. Można je podzielić na dwie grupy: mniejszą o przeciętnej wysokości około 30 cm i większą o wysokości do 70 cm. Owa wielkość czyni zespół mykeński czymś wyjątkowym na tle powszechnie spotykanych figurek. Ich korpusy były toczone na kole z wykorzystaniem techniki garncarskiej; do niego dołączano kończyny ustawione w różnych gestach oraz głowę.
  Jesteś tutaj
Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu
Autor:
Alfred Twardecki


Hasło:
Mykeńska rzeźba
  Litery
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W Z
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach