Kultura Antyczna
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Kultura antyczna > Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu  > Hasła na literę A  
Aurea Domus (Pontifex Maximus)

Nazwę tę nadano rezydencji na Palatynie, którą zaczął budować po roku 64 n.e. (pożar Rzymu) cesarz Neron. Samą konstrukcję znamy przede wszystkim z opisów starożytnych autorów i w zdecydowanie mniejszym stopniu dzięki wykopaliskom archeologicznym. Miała ona zajmować powierzchnię ponad 100 hektarów, a koncepcję architektoniczną zaczerpnięto ze wzorów willi miejskiej. Jej autorstwo przypisuje się dwóm mało nam dzisiaj znanym architektom CelerowiSeverusowi. Dla potrzeb owego kompleksu mieszkalnego Neron zajął część terenów publicznych i prywatnych na Palatynie. Tak więc część starej via Sacra zamieniono w monumentalny portyk prowadzący do westybulu, w którym umieszczono kolosalnych rozmiarów posąg Nerona. W planach budowli były także ogrody z najprzeróżniejszymi roślinami i zwierzętami, sztuczne jezioro mające zajmować centrum całego kompleksu, szereg nimfajonów, źródła z wodą morską i słodką, pawilony i szereg innych, nieraz bardzo wymyślnych konstrukcji. Budowę domus Aurea przerwano po śmierci Nerona (68 r. n.e.). W części wykończonych budynków mieszkali cesarze Wespazjan i Tytus, a Domicjan włączył je do swojego domus Augustana. W czasach cesarza Trojana konstrukcję tę w większości wyburzono, aby postawić na jej miejscu termy. Zachował się tylko jeden kryptoportyk oraz ruiny kilku innych pomieszczeń i konstrukcji (nimfajon). Domus Aurea szokował współczesnych rozmachem założenia i przepychem wykończenia. Niewątpliwie wywarł też wpływ na plany rezydencji, które wybudowano w czasach późniejszych (pałac Domicjana). Cechami charakterystycznymi rezydencji Nerona były: duża rola portyków (i kryptoportyków), sale o planie wielokąta (sześciobok, ośmiobok) oraz linie krzywe. Wschodnie skrzydło budowli wydaje się najciekawsze z punktu widzenia architektonicznego. Centralną jego część zajmowała wspomniana już ośmioboczna (częściowo zachowana) sala zwieńczona kopułą; pomieszczenia ją otaczające zaplanowano w wiekszości tak, że ich ściany tworzyły linie krzywe. Wiele ścian ozdobiono malowidłami, których styl współcześni badacze określają jako "groteskowy". Szczególnie dobrze zachowały się malowidła z tzw. sali 85. Widać na nich silne związki z trzecim stylem pompejańskim. Jego powstanie badacze wiążą właśnie z nowymi trendami powstałymi podczas budowy Domus Aurea, który stał się tym samym ważnym kamieniem milowym w rozwoju nie tylko rzymskiej architektury, ale także malarstwa.

Domus Aurea

Plan odsłoniętej części. 1. Perystyl 2. Basen 3. Nimfajon 4. Westybul 5. Sala o Złoconym Sklepieniu 6. Kryptoportyki 7. Sala heksagonalna z nimfajonem.
  Jesteś tutaj
Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu
Autor:
Alfred Twardecki


Hasło:
Aurea Domus (Pontifex Maximus)
  Litery
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W Z
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach