Kultura Antyczna
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Kultura antyczna > Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu  > Hasła na literę F  
Fortuny świątynia (Praeneste)

Jeden z największych i najciekawszych zespołów architektonicznych okresu późnej Republiki i jednocześnie jedno z dwóch najważniejszych miejsc kultu bogini Fortuny w Italii. Czas jego ostatecznego ukształtowania to koniec II w. p.n.e. i początek I w. p.n.e. Wiadomo, że prace konserwatorskie prowadził tutaj Sulla. Okręg składa się z dwóch kompleksów budowli: wyższego i niższego. Znajdują się w nich świątynie powstałe w różnym czasie, poczynając od IV w. p.n.e. Najpierw wchodziło się do wielkiej czteronawowej bazyliki, która przylegała do kryptoportyku z oknami między półkolumnami. Jej przedłużeniem od strony frontowej był dwukondygnacyjny portyk i dwa małe pomieszczenia usytuowane symetrycznie po obu stronach wejścia. Po stronie lewej znajdowała się naturalna grota (grota wróżb) zamieniona w nimfeummozaiką na podłodze, po stronie prawej mała salka zakończona apsydąpodium ozdobionym fryzem doryckim (dorycki porządek) i półkolumnami - również dekorowana mozaiką. Za tymi budowlami ciągnęło się kilka sztucznych tarasów prowadzących na wyższy poziom. Pierwsze dwa (drugi z portykiem kolumnowym i pięcioma nimfajonami) oraz piąty wzmocnione były wielkim murem zbudowanym w opus polygonale. Na trzecim tarasie znajdowała się wielka rampa częściowo zamknięta, częściowo obudowana kolumnadą (w stylu doryckim). Pośrodku rampy umieszczono wejście na czwarty taras, na którym zbudowano portyk w stylu jońskim. Symetrycznie, po obu stronach wejścia, którym można było się dostać do kompleksu najwyższego, ustawiono dwie eksedry. Na jednej piątej wysokości schodów wybudowano bramę z półkolumnami w stylu doryckim, zaznaczając tym samym poziom piąty. Przestrzeń szóstego tarasu tworzył w większości dziedziniec (153,5 x 112 m) obudowany z trzech stron podwójnym portykiem w stylu korynckim. Przez arkadowe przejścia (arkada) wchodziło się dalej na placyk w kształcie teatralnej cavea, otoczonej półkoliście podwójnym portykiem w stylu korynckim, poprzez który przechodziło się do ostatniej konstrukcji tego kompleksu - tolosu z posągiem bogini. Całe założenie architektoniczne było niewątpliwie inspirowane wielkimi, tarasowymi konstrukcjami hellenistycznymi (np. na Rodos) i jest dziełem zupełnie wyjątkowym zarówno ze względu na technikę, jak i poziom artystyczny wykonania.
  Jesteś tutaj
Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu
Autor:
Alfred Twardecki


Hasło:
Fortuny świątynia (Praeneste)
  Litery
A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S T U V W Z
Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach