Matematyka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat >  Matematyka >  Matematycy polscy    
  Jesteś tutaj
Matematycy polscy
  Spis rzeczy

WILKOSZ WITOLD
(1891-1941)

Urodził się 14 sierpnia 1891 w Krakowie w rodzinie Jana, nauczyciela, i Józefy Vopalko. Egzamin dojrzałości zdał w 1910 w III Gimnazjum w Krakowie i rozpoczął studia matematyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1912 kontynuował studia na uniwersytecie w Turynie. W latach 1914-1915 służył w Legionach, a następnie podjął ponownie studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył w 1917. W 1918 uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim stopień doktora filozofii na podstawie pracy Z teorii funkcji absolutnie ciągłych i całek Lebesgue'a ("Prace Matematyczno-Fizyczne"). W latach 1917-1920 był nauczycielem w prywatnych gimnazjach polskich w Zawierciu i Częstochowie, równocześnie słuchał wykładów w Uniwersytecie Jagiellońskim z prawa kościelnego i historii prawa. W 1920 (zatwierdzona w 1921) habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie rozprawy O funkcjach ściśle mierzalnych i Duhamelowskich wraz z zastosowaniami do teorii równań całkowych i różniczkowych i w tym samym roku rozpoczął na Uniwersytecie Jagiellońskim wykłady jako docent prywatny. W 1922 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1935 profesorem zwyczajnym. 6 listopada 1939 został aresztowany przez gestapo wraz z grupą krakowskich profesorów. Został zwolniony z powodu złego stanu zdrowia. W latach 1940-1941 pracował w Szkole Handlowej w Krakowie. Był autorem monografii Les proprietés topologiques du plan euclidien (Paryż 1931) oraz 6 podręczników z zakresu teorii mnogości, arytmetyki, algebry, teorii liczb, a także wielokrotnie wydanej popularnej książeczki Liczę i myślę. Jak powstała liczba (wyd. I, 1938). Pozostawił wiele prac w rękopisach. Czynnie uczestniczył w rozwoju radiotechniki i radiofonii, był twórcą pierwszego krótkofalowego aparatu do celów leczniczych. Wygłaszał pogadanki radiowe, m.in. o tematyce matematycznej, a także na kursach organizowanych w różnych miastach przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Zmarł 31 sierpnia 1941 w Krakowie.

Dokumentacja:
- Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego S. II 619, WF. II 478, WF. II 122.
- S. Gołąb: Witold Wilkosz, Studia z dziejów Katedr Wydziału Matematyki, Fizyki, Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1964.

Opracowała: Zofia Pawlikowska-Brożek


Biogram ten jest częścią Słownika matematyków polskich, Prószyński i S-ka (w przygotowaniu)

Do góry

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach