Matematyka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat >  Matematyka >  Matematycy polscy    
  Jesteś tutaj
Matematycy polscy
  Spis rzeczy

ZARANKIEWICZ KAZIMIERZ
(1902-1959)

Urodził się 2 maja 1902 w Częstochowie. W 1919 ukończył gimnazjum w Będzinie, następnie studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując w 1923 stopień doktora filozofii na podstawie pracy Sur les points de division dans les ensembles connexes ("Fundamenta Mathematicae", 9/1927). W 1929 habilitował się na podstawie pracy Über eine topologische Eingenschaft der Ebene ("Fundamenta Mathematicae", 11/1928). W 1924 został asystentem matematyki w Politechnice Warszawskiej, gdzie prowadził też wykłady z mechaniki teoretycznej. W 1930/31 przebywał w Wiedniu, gdzie pracował naukowo pod kierunkiem K. Mengera, i w Berlinie; współpracował z Bergmanem i R. von Misesem. Po powrocie do kraju wykładał matematykę i statystykę matematyczną w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego. W 1936 przez pół roku wykładał na uniwersytecie w Tomsku. W 1937 został zastępcą profesora Katedry Matematyki Politechniki Warszawskiej. W okresie okupacji uczestniczył w tajnym nauczaniu. Po Powstaniu Warszawskim został wywieziony w głąb Niemiec do obozu pracy, skąd wrócił po zakończeniu wojny. Rozpoczął wówczas pracę na Politechnice Warszawskiej. W 1946 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1948 profesorem zwyczajnym Politechniki Warszawskiej. W 1948 pracował w Uniwersytecie Harvarda i innych uniwersytetach USA. W pracy naukowej zajmował się topologią, teorią grafów, teorią funkcji zmiennych zespolonych i teorią liczb. Opublikował 45 prac i artykułów, w tym dwa podręczniki: Matematyka wyższa dla studentów wyższych szkół leśnych i rolniczych (skrypt 1952) i Mechanika teoretyczna (Warszawa 1955). Interesował się astronautyką, był organizatorem i pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Astronautycznego. Zmarł nagle 5 listopada 1959, przewodnicząc posiedzeniu plenarnemu na X Zjeździe Międzynarodowej Federacji Astronautycznej w Londynie.

Dokumentacja:
- S. Bergman, R. Duda, B. Knaster, J. Mycielski, A. Schinzel: Kazimierz Zarankiewicz, "Wiadomości Matematyczne", IX, 1967.

Opracował Stanisław Kolankowski


Biogram ten jest częścią Słownika matematyków polskich, Prószyński i S-ka (w przygotowaniu)

Do góry

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach