Japońscy miłośnicy astronomii odkryli w połowie grudnia kometę, która w pierwszych dniach stycznia 2003 r. będzie łatwym celem dla lornetek, zbliżając się do granicy widoczności gołym okiem.
Kometę dostrzegli 13 grudnia 2002 r. japońscy obserwatorzy, Tetuo Kudo oraz Shigehisa Fujikawa, i na ich cześć zyskała ona miano komety Kudo-Fujikawa (w bezosobowej nomenklaturze astronomicznej: C/2002 X5). W momencie odkrycia była mglistą plamką o jasności 9 wielkości gwiazdowych, przemierzającą gwiazdozbiór Wolarza. Za kometą ciągnął się niezbyt okazały warkocz - jego długość oceniono na 1/3 stopnia. Obecnie kometa wędruje przez konstelację Herkulesa, a po pierwszym tygodniu stycznia 2003 r. wejdzie w obszar Orła. Poniższa tabela podaje współrzędne komety Kudo-Fujikawa, które pozwolą umiejscowić ją na mapach w atlasie nieba i odszukać pośród gwiazd:
| Dzień (0h UT) |
Rektascensja |
Deklinacja |
Jasność |
Gwiazdozbiór |
| 1 I 2003 |
18h09,3m |
+28o27' |
6,5m |
Herkules |
| 3 I 2003 |
18 23,0 |
+25 45 |
6,3 |
Herkules |
| 5 I 2003 |
18 36,1 |
+22 56 |
6,1 |
Herkules |
| 7 I 2003 |
18 48,5 |
+20 01 |
5,9 |
Herkules |
| 9 I 2003 |
19 00,4 |
+17 02 |
5,7 |
Orzeł |
| 11 i 2003 |
19 11,6 |
+13 58 |
5,4 |
Orzeł |
Dalsze efemerydy komety Kudo-Fujikawa można znaleźć na stronach Minor Planet Center http://cfa-www.harvard.edu/iau/Ephemerides/Comets/2002X5.html. Jak widać, kometa obecnie dość szybko jaśnieje. Z obliczeń wynika, że przejdzie przez peryhelium - punkt swej orbity położony najbliżej Słońca - 29 stycznia 2003 r.; leży ono wewnątrz orbity Merkurego. Niestety, kometa będzie wówczas ginęła w promieniach Słońca, skrywając się przed obserwatorami. Ale na razie - mniej więcej do połowy stycznia 2003 r. - można ją łatwo odnaleźć za pomocą lornetki (i, teoretycznie, także okiem nieuzbrojonym) na 1-2 godziny przed wschodem Słońca pośród gwiazd Herkulesa, a później Orła, nad wschodnim horyzontem. Astronomowie szacują, że w połowie stycznia kometa osiągnie jasność 3,5 wielkości gwiazdowej.
|
