Informacje
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:  Wirtualny Wszechświat > Informacje > Nowinki 2000-2002 > Biologia > Nowinka z dn. 02-06-2000  
 Jesteś tutaj
nowinka:
Boże, strasz mnie, ale nie karz mnie
autor:
Krzysztof Szymborski
z dnia:
02-06-2000




Boże, strasz mnie, ale nie karz mnie

Każdy z nas ma pytania, którymi chciałby podzielić się z przyjaciółmi bez obawy ośmieszenia się czy wykazania swej ignorancji. Nic nie służy lepiej temu celowi niż internetowe grupy dyskusyjne, pozwalające na zadawanie głupich pytań, wymianę poglądów, czasem niewielką kłótnię - zawsze bez fizycznej przemocy i trwałego śladu w literaturze drukowanej. Jedna z takich grup, będąca forum dla uczonych i laików zainteresowanych psychologią ewolucyjną, stanowi dla mnie ciągłą inspirację. Co pewien czas chciałbym też zainspirować czytelników Wirtualnego Wszechświata, donosząc im o co ciekawszych podejmowanych przez tę grupę dyskusjach. Dziś o "strachu fotelowym".

Otóż, nie jest dla nikogo tajemnicą, że ludzie uwielbiają, gdy się ich straszy, pod warunkiem że siedzą bezpiecznie w fotelu, oglądając telewizję lub film na wideo. Horrory są niekiedy tak dobrze zrobione, że mogą widzom sprawić prawdziwe psychiczne cierpienie. Czy ta nasza skłonność ma jakieś adaptacyjne uzasadnienie? - pyta mariastella64@netscapeonline.co.uk
Nie wiadomo na pewno - odpowiada Nicholas Humphrey, ale parę lat temu ogłosiliśmy w "Nature" artykuł, opisujący podobne zachowanie małp, które także nie mogły się oderwać od filmów grozy, pomimo wyraźnych symptomów stresu i przerażenia.

Rzeczywiście - dodaje John Skoyles. - Niektórzy twierdzą, że mamy w takim przypadku do czynienia z paradoksalnym nałogiem kortykosteronowym (kortykosteron jest hormonem stresu wydzielanym w momentach nerwowego napięcia). Poza tym, jak wynika z obserwacji Christophe'a Boescha, podobne zachowanie zaobserwować można u szympansów żyjących na wolności. Kiedy, na przykład, grupie szympansów uda się odpędzić i osaczyć lamparta, samice szympansów przynoszą młode, by sobie na niego popatrzyły.

Krzysztof Szymborski

[  góra strony  ]

 

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach