60 lat temu, 26 stycznia 1942 r. zmarł Felix Hausdorff, matematyk, który pozostawił nam m.in. przestrzenie swego imienia, choć nie stronił od twórczości literackiej.
|
|
Felix Hausdorff (1868-1942)
|
|
Felix Haudorff urodził się 8 listopada 1868 r. we Wrocławiu. Studia ukończył w Lipsku w 1891 r. i tam też nauczał matematyki. Odrzucił propozycję pracy na Uniwersytecie w Getyndze - ówczesnej Mekce nauk matematycznych. W 1910 r. przeniósł się do Bonn, gdzie pracował do 1935 r., w którym został zmuszony - ze względu na swe żydowskie pochodzenie - do przejścia na emeryturę. Zagrożony na początku lat czterdziestych XX w. wysłaniem do obozu koncentracyjnego, 26 stycznia 1942 r. popełnił samobójstwo wraz ze swą żoną i jej siostrą.
W historii matematyki Hausdorff zapisał się przede wszystkim jako autor prac z teorii mnogości i topologii (choć wniósł też sporo do analizy i teorii grup ciągłych). W wydanej w 1914 r. pracy Grundzüge der Mengenlehre (Podstawy teorii mnogości) - poświęconej Georgowi Cantorowi - wprowadził podstawowe pojęcia przestrzeni topologicznych, zwanych odtąd przestrzeniami Hausdorffa. Innym jego nośnym pomysłem okazał się wymiar ułamkowy (1919 r.), który obecnie jest jednym z fundamentów teorii fraktali.
Żywy umysł Hausdorfa próbował także swych sił w filozofii i literaturze. Pisząc pod pseudonimem Paul Mongré, opublikował pod koniec XIX w. rozprawy z teorii poznania, w 1900 r. tom wierszy Ekstasen (Ekstazy), a 4 lata później - groteskę. Ostatnio literacko-filozoficzna twórczość Hausdorffa została wydana w tomie 8 jego Gesammelten Werke (Dzieła zebrane), opublikowanych przez Springer Verlag.
|
